Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!
Strona głowna i mapa serwisu, wirtualna klawiatura
English
 

Metody wstawiania znaków niedostępnych z klawiatury

Własny układ klawiatury

Najczęściej używane znaki można od razu umieścić na klawiaturze w dogodnych miejscach.

Windowsy w wersjach NT, 2000, XP, 2003 Server i Vista pozwalają umieścić na klawiaturze dowolne znaki (nie ma ograniczenia tylko do znaków ze strony kodowej systemu, jak w przypadku Windowsów 9x i ME), ale niektóre programy dla Windows pozwalają jedynie na wprowadzanie z klawiatury znaków istniejących jedynie w stronie kodowej właściwej dla języka klawiatury, np. w przypadku polskiego systemu Windows próba wpisania kombinacją AltGr + klawisz znaku nie istniejącego w stronie kodowej Windows-1250 (£, à, ¹²³ itp.) nie da oczekiwanego efektu.

Tablica znaków

Windowsy i wiele dystrybucji Linuksa (ze środowiskiem graficznym) zawiera tablicę znaków. Kopiowanie do schowka po jednym znaku, a następnie wklejanie, jest uciążliwe i czasochłonne. Pomóc mogą następujące programy (wszystkie dla Windows):

Funkcje pomocnicze w programach

Niewielki wybór.

Inne

Można skorzystać z brudnopisu polskiej Wikipedii link do str. zewnętrznej, wiele znaków można wstawić klikając na nie pod oknem edycji. Podobną funkcję można znaleźć w innych wersjach językowych Wikipedii, np. piaskownica angielskiej Wikipedii link do str. zewnętrznej. Ten sam skrypt wykorzystuje wirtualna klawiatura link prowadzi do podstrony, na której dostępne są tylko polskie litery i znaki najczęściej używane w języku polskim. Są za to wygodniejsze do klikania ze względu na rozmiar „klawiszy”.

Niektóre programy obsługują jeden (lub więcej) z poniższych sposobów:

Kody polskich liter i wybranych znaków przestankowych i specjalnych link prowadzi do podstrony

Istnieje ograniczenie systemu Windows, które dotyka znaków o numerach z zakresu 160 – 255. Przytrzymanie wciśniętego klawisza Alt i wpisanie trzycyfrowego numeru z tego zakresu powoduje wstawienie znaku o tym numerze ze strony kodowej DOS właściwej dla języka klawiatury (w przypadku polskiej klawiatury będzie to znak ze strony kodowej CP852), zaś wpisanie numeru poprzedzonego zerem – znaku ze strony kodowej Windows (w przypadku polskiej klawiatury będzie to znak ze strony kodowej Windows-1250). Aby wpisać znak o numerze unikodu z zakresu 160–255 należy przełączyć układ klawiatury na jakiś zachodnioeuropejski (angielski, francuski, niemiecki, hiszpański…). Problemem też mogą być konflikty skrótów klawiaturowych z kodami (np. nie można wprowadzić kodów szesnastkowych zawierających cyfry szesnastkowe z zakresu A – F, najczęściej E oraz F). W przypadku metody Alt + kod dziesiętny niektóre aplikacje traktują tak wpisany kod modulo 256 (sprowadzają do kodu z zakresu 0 – 255 odejmując od wprowadzonej liczby odpowiednią wielokrotność 256), np. próba wprowadzenia litery ż (z z kropką; znak nr 380) skutkuje pojawieniem się znaku | (znak nr 124; 380 − 256 = 124).

licznik