Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!

Str. główna i mapa serwisu

Konfiguracja przeglądarki www oraz klienta pocztowego i grup dyskusyjnych Netscape Communicatora do prawidłowej obsługi języka polskiego

Opis dotyczy wersji 4.x dla Windows.

Netscape Communicator w połowie i pod koniec lat 90 XX w. był najpopularniejszą przeglądarką wyznaczającą standardy w internecie, w szczytowym okresie popularności udział Netscape sięgał 90%. Wskutek nieuczciwej konkurencji ze strony MS oraz błędnej strategii dotyczącej rozwoju przeglądarki udział jej w rynku zaczął maleć, a na przełomie wieków przeglądarka przestała się praktycznie liczyć na rynku. Wersje 4.72 i wcześniejsze dostępne były w dwóch wersjach: amerykańskiej (z obsługą 128-bitowego szyfrowania) i eksportowej (wyłącznie z obsługą 56-bitowego szyfrowania), od wersji 4.73, wypuszczonej w pierwszej połowie 2000 r., mieszkańcy prawie wszystkich krajów świata mogli ściągnąć sobie instalator wersji z silnym szyfrowaniem (wersje ze słabym szyfrowaniem nie były wypuszczane). Drobne prace, głównie nad usuwaniem bugów zgłaszanych przez dużych klientów, którzy podpisali kontrakty na wsparcie techniczne, trwały jeszcze przez dwa lata, 22 sierpnia 2002 wyszła wersja nieco myląco nazwana 4.8 – zwykle zmiana drugiej cyfry oznaczała nową podwersję, w tym wypadku w rzeczywistości była to kolejna wersja po 4.79 (można by ją żartobliwie określić, że przyszła po cztery-siedemdziesiąt dziewięć i miała numer cztery-siedemdziesiąt dziesięć). W moim archiwum znalazłem bardzo starą stronę www poświęconą Netscape i postanowiłem ją udostępnić publicznie – odsyłacz na końcu tej strony. Temat konfiguracji NC uzupełniłem o nowo napisaną instrukcję konfiguracji polskich liter w tym samym stylu, co reszta stron serwisu (to ta strona, którą teraz czytasz). Zapraszam do muzeum.

Spis treści:

  1. Wprowadzenie, czyli ogólnie o sposobie i metodach konfiguracji.
  2. Wersje językowe: Netscape Communicator i Sylaba Komunikator.
  3. Kodowanie, czcionki i preferowany język – czyli jak ustawić, żeby nie wysyłać ani nie oglądać krzaków:
    1. Ustawienie czcionek – jak wywietlić to, co inni piszą.
    2. Ustawienie charsetu – jak ustawić ISO-8859-2 i jak poprawnie widzieć, co inni piszą.
    3. Ustawienie kodowania transportowego – jak ustawić wysyłanie 8-bit, nie Quoted-Printable.
    4. Ustawienie preferowanego języka i charsetu stron www – jak móc czytać strony po polsku, gdy serwer umożliwia wybór.
  4. Konfiguracja i przełączanie podpisów.
  5. Dodatek: Sprawdzanie pisowni w różnych językach.
  6. Dodatek: Bugi powodujące kłopoty z ogonkami (nie tylko polskimi).
  7. Dodatek: Wady i niedoróbki.
  8. Dodatek: uciążliwości i sposoby ich usunięcia
    1. Domyślne pseudowątkowanie po temacie (łączenie listów o identycznym temacie w wątek mimo tego, że ani nagłówek References, ani nagłówek In-Reply-To nie wskazują na to, by dane listy miały ze sobą związek).
    2. Domyślne wysyłanie w formacie HTML.
    3. Domyślnie włączona obsługa JavaScriptu dla poczty i grup dyskusyjnych.
  9. Inne.
  10. Linki.

Taki znaczek: link do str. zewnętrznej przy odsyłaczu oznacza, że odsyłacz prowadzi do strony zewnętrznej.
A taki znaczek: link prowadzi do podstrony – że odsyłacz prowadzi do innej strony w tym serwisie.

1. Wprowadzenie, porady ogólne i ostrzeżenia

Dostęp do ustawień uzyskuje się z menu Edit => Preferences... (w Sylabie: Edycja => Preferencje...).

Niektóre zmiany możliwe są wyłącznie drogą wpisów w pliku prefs.js. Wpisy te można wprowadzać po zamknięciu wszystkich okien programu (również ukrytych – znaną przypadłością NC jest zawisanie interpretera JavaScriptu, co powoduje pozostawienie programu w pamięci mimo zamknięcia i zniknięcia go z ekranu). Po zamknięciu i upewnieniu się, że program został rzeczywiście zamknięty, należy otworzyć właściwy plik prefs.js w dowolnym edytorze tekstowym. Gdy korzysta się z większej ilości profili, należy znaleźć właściwy profil. Niektóre wpisy mogą już istnieć w tym pliku, należy wtedy jedynie wyedytować właściwy fragment wpisu. Innych wpisów (na przykład tych dotyczących opcji ustawionych w danym wypadku na domyślne) może w ogóle nie być – nowy wpis zmieniający daną opcję po prostu dodaje się gdzieś w tym pliku, najłatwiej na końcu. Linie konfiguracyjne przeznaczone do dodania można kopiować z tej strony i wstawiać bezpośrednio w plik prefs.js. Należy pamiętać, że plik ten jest ładowany do pamięci w momencie uruchomienia programu i zapisywany na nowo po każdym zamknięciu programu, wtedy wszystkie linie są zapisywane alfabetycznie – więc nie należy się dziwić, że wpis, który został dodany na samym końcu, nagle z końca zniknął. Sortowanie alfabetyczne linii konfiguracyjnych rozróżnia wielkość liter!

Część ustawień zwiazanych z kodowaniem (czcionki, domyślny charset) jest wspólna dla przeglądarki i klienta poczty/ news.

2. Wersje językowe: Netscape Communicator i Sylaba Komunikator

Większość wersji NC nie była dostępna w języku polskim. Jedynie wersja 4.51 została oficjalnie zlokalizowana. Wersje 4.07, 4.5 i 4.7 zostały zlokalizowane przez firmę Sylaba link do str. zewnętrznej i udostępnione nieodpłatnie jako Sylaba Komunikator. Nie ma możliwości zmiany języka interfejsu, ale nieoficjalne (i niewspierane przez producenta) rozwiązanie to zastąpienie jednego pliku NC odpowiednim plikiem Sylaby. Niestety, plik ten (resdll.dll) nie jest dostępny osobno. Należy pamiętać, że podmienianie tego pliku w celu uzyskania innych wersji językowych nie zostało przetestowane i może spowodować problemy. Przenoszenie tego pliku ma sens tylko w przypadku wersji tej samej generacji (np. 4.7x, do której też należy wersja 4.8). Pomoc to katalog NetHelp, również można spróbować ją przenieść z Sylaby do NC. Operacje te należy przeprowadzać, gdy program jest wyłączony, jak zwykle bardzo zalecam zrobienie kopii zapasowych oryginalnych wersji wspomnianego pliku i katalogu przed podmianą na te z Sylaby.

3. Kodowanie, czcionki i preferowany język stron www

Netscape i Sylaba obsługują stosunkowo liczne charsety, w tym w ograniczonym stopniu UTF-8, ale klienty poczty i grup dyskusyjnych nie reagują na deklarację charsetu treści umieszczoną w nagłówku i zawsze wyświetlają treść w charsecie ustawionym przez użytkownika. Utrudnia to czytanie listów, które mogą używać różnych charsetów. W szczególności od momentu dopuszczenia UTF-8 na polskich grupach dyskusyjnych z hierarchii pl. można napotkać posty kodowane ISO-8859-2 i UTF-8 (a także Windows-1250). Pociąga to za sobą konieczność przełączania charsetu za każdym razem. Wysyłanie w charsecie innym od domyślnego jest jeszcze bardziej utrudnione, a odpowiadanie ze zmianą charsetu jest prawie niemożliwe. Obsługa UTF-8 w oknie kompozycji jest ograniczona do znaków z domyślnego charsetu (w przypadku ustawienia UTF-8 jako domyślnego charsetu – do systemowej strony kodowej), do tego dochodzi bug powodujący wysyłanie treści w rzeczywistości w kodowaniu 8-bitowym.

3.1. Ustawienia czcionek

Po uruchomieniu programu należy wejść w Edit => Preferences, rozwinąć Appearance i kliknąć na Fonts:

Dla języka polskiego najważniejsze grupy językowe to środkowoeuropejska (Central European, używana do wyświetlania listów w ISO-8859-2) i unikod (Unicode). Należy pamiętać, by dla każdej grupy ustawić czcionkę unikodową zawierającą znaki języków danej grupy. Pod Windows można sobie pomóc rozszerzeniem TTF font properties extension link do str. zewnętrznej – wybierać tylko te czcionki, które zawierają w sobie odpowiednie zakresy Unicode i obsługują odpowiednie strony kodowe.

Ustawieniom tym odpowiadają następujące wpisy konfiguracyjne:

Dla grupy środkowoeuropejskiej:

user_pref("intl.font44.win.fixed_font", "czcionka_mono");
user_pref("intl.font44.win.fixed_size", xx);
user_pref("intl.font44.win.prop_font", "czcionka_prop");
user_pref("intl.font44.win.prop_size", yy);

Dla unikodu:

user_pref("intl.font290.win.fixed_font", "czcionka_mono");
user_pref("intl.font290.win.fixed_size", xx);
user_pref("intl.font290.win.prop_font", "czcionka_prop");
user_pref("intl.font290.win.prop_size", yy);

gdzie xx i yy to wielkość czcionki (liczba całkowita, domyślnie 12 dla większości czcionek proporcjonalnych i 10 dla nieproporcjonalnych).

Z wielu powodów bardzo zalecane jest wyświetlanie czytanych listów z użyciem czcionki o stałej szerokości (nieproporcjonalnej, monotypicznej). Dzięki temu będzie możliwe poprawne wyświetlenie ASCII-artów, zaznaczeń i podkreśleń w tekście. Program domyślnie wyświetla listy z użyciem czcionki o stałej szerokości. Ustawienie to można zmienić (lub przywrócić) w oknie ustawień na pozycji „Mail & Newsgroups”:

Za ustawienie to odpowiada linia konfiguracyjna:

user_pref("mail.fixed_width_messages" true);

3.2. Ustawienia charsetu

Ustawienie domyślnego charsetu odpowiada za wyświetlanie stron www niezawierających deklaracji charsetu, za wyświetlanie treści wszystkich listów oraz za domyślny charset wysyłanych listów. Prawidłowe ustawienie dla wysyłania jest nieintuicyjne i należy zwrócić uwagę na jego poprawność. W oknie przeglądarki lub klienta z menu „View” należy wybrać „Character set”, a następnie zaznaczyć ISO-8859-2. Następnie należy powtórnie wejść w to samo menu i zaznaczyć „Set Default Character Set” (ostatnią pozycję na dole):

Następnym, bardzo ważnym krokiem, jest wybór charsetu w oknie kompozycji. Po otwarciu tego okna należy wejść w to samo menu i koniecznie wybrać Windows-1250. Nie zaznaczać tego jako domyślnego charsetu! Ustawienie w oknie kompozycji ISO-8859-2 spowoduje, że liczne litery będą wysłane nieprawidłowo (w tym ą jako š, a Ą jako Ľ).

Problem ten nie wystepuje w wyższych wersjach, w których odpowiednie ustawienie odbywa się automatycznie. Na pewno występuje w wersji 4.5, na pewno nie występuje w wersji 4.80.

Za ustawienie domyślnego charsetu odpowiada linia konfiguracyjna:

user_pref("intl.character_set", kod_języka);

gdzie kod_języka określany jest liczbą. Na przykład ISO-8859-2 ma kod 10, a UTF-8 – 290.

O prawidłowe ustawienie charsetu muszą zadbać również osoby piszące (z jakichś powodów) po polskawemu, czyli bez polskich liter, w przeciwnym wypadku będą psute polskie litery w cytatach.

3.3. Ustawienie kodowania transportowego

Gdy treść listu zawiera znaki spoza US-ASCII (np. znaki polskie, francuskie itp.), istnieje możliwość wysyłania tych znaków albo zakodowanych z użyciem kodowania Quoted-Printable, albo w postaci 8-bitowej. Wybór należy do użytkownika, ale warto pamiętać, że kodowanie Quoted-Printable jest błędnie obsługiwane przez OE (cytowany tekst w takim wypadku nie jest poprzedzany znakami cytowania), i na grupach dyskusyjnych (przynajmniej w hierarchii pl.*) stosowanie go jest niezalecane (choć nie jest zabronione). Wyboru kodowania dokonuje się w ustawieniach na pozycji Messages (strzałka nr 1):

Niestety, nie ma możliwości wyboru tej opcji osobno dla poszczególnych kont.

Ustawieniu temu odpowiada następujący wpis konfiguracyjny:

user_pref("mail_strictly_mime", true);

(powoduje wysyłanie w Quoted-Printable; ustawienie domyślne to false, wówczas brak tej linii w prefs.js)

W tym samym oknie można wybrać zawijanie wierszy w listach odbieranych (strzałka nr 2) oraz długość linii w wysyłanych listach (strzałka nr 3). Z uwagi na brak słownika języka polskiego nie należy natomiast zaznaczać automatycznego sprawdzania pisowni przed wysłaniem. Za ustawienia zawijania odpowiadają następujące linie konfiguracyjne:

user_pref("mail.wrap_long_lines", true);
user_pref("mailnews.wraplength", 73);

3.4. Ustawienie preferowanego języka i charsetu stron www

Istnieją serwery, na których istnieją strony dostępne w różnych tłumaczeniach, w dawnych czasach istniały też serwery udostępniające stronę w danym języku w różnych charsetach (np. po polsku w ISO-8859-2, Windows-1250, MacCE, CP852, Mazovia albo bez polskich liter). Serwer taki może być tak skonfigurowany, że na podstawie informacji z przeglądarki wyśle daną stronę w odpowiednim języku, zgodnie z preferencją użytkownika. Czyli np. Anglik klikając na link www.serwer.com/strona.html otrzyma tę stronę po angielsku, Polak klikając ten sam link – po polsku, zaś Rosjanin – po rosyjsku (link jest fałszywy i służy tylko do demonstracji, w rzeczywistości nie jest klikalny!). Przeglądarkę można skonfigurować tak, by informowała serwer o preferowanym języku użytkownika, a nawet przedstawiała serwerowi listę języków w kolejności preferencji. Ustawia się to na pozycji „Languages

Dodatkowe języki dodaje się klikając na „Add...” i wybierając z listy żądane języki. Kolejność języków na liście można zmieniać zaznaczając w oknie jeden z języków i zmieniając jego położenie strzałkami z prawej strony okna.

Ustawieniu temu odpowiada następujący wpis konfiguracyjny:

user_pref("intl.accept_languages", "język1,język2,...,językN");

Stosuje się dwuliterowe kody języków (np. polski to pl, angielski to en itd.). Pierwszy język ma najwyższy priorytet.

Wybór preferowanego charsetu stron www można ustawić tylko wpisem konfiguracyjnym:

user_pref("intl.accept_charsets", "charset1,charset2,...,charsetN");

Domyślna lista charsetów to iso-8859-1,*,utf-8, zalecana lista charsetów dla języka polskiego to iso-8859-2,windows-1250,*,utf-8. Pierwszy charset ma najwyższy priorytet. Obecnie, gdy obsługa charsetów przez przeglądarki www jest powszechna, ustawienie to nie ma większego znaczenia (strony są dostępne tylko w jednym charsecie i wysyłane są z odpowiednią deklaracją charsetu).

4. Podpis

Podpis brany jest z pliku zewnętrznego. Program przyjmuje, że znaki spoza ASCII w tym pliku zawsze są kodowane 8-bitowo w stronie kodowej właściwej dla ustawień regionalnych. Czyli na przykład w polskim Windowsie będzie to kodowanie Windows-1250, a w angielskim Windowsie będzie to kodowanie Windows-1252. Przez to nie można użyć w podpisie znaków spoza danego kodowania systemowego (np. znaków polskich w NC pracującym na systemie angielskim itp.).

Podpisy można zmieniać, ale proces jest nieco skomplikowany i zmiana siga możliwa jest tylko przed otwarciem okna kompozycji:
Podpis musi być brany z pliku tekstowego. W opcjach (Mail & Newsgroups => Identity) definiuje się, z jakiego pliku ma być brany podpis. Można przygotować kilka plików z różnymi podpisami (np. w różnych językach), a prosty plik wsadowy DOS załatwi sprawę podstawiania pliku z wybranym podpisem za ten plik ustawiony w opcjach. Robi się to tak:

Program automatycznie dodaje prawidłowy delimiter, nie trzeba pliku z podpisem zaczynać od dwóch minusów i spacji. Edytor HTML nieprawidłowo wycina spację z delimitera – niezależnie od tego, czy list w efekcie będzie wysłany jako HTML, skonwertowany do zwykłego tekstu czy wysłany jako przesyłka wieloczęściowa tekst plus HTML.

5. Dodatek: Sprawdzanie pisowni w różnych językach

Program korzysta z modułu sprawdzania pisowni link do str. zewnętrznej nieistniejącej już firmy INSO (odsyłacz do kopii w Web Archive). Firma używała własnego formatu słowników i nigdy nie wypuściła słownika języka polskiego. Dostępne są jedynie słowniki dla kilku języków zachodnioeuropejskich link do str. zewnętrznej, które można ściągnąć z serwera ufaq.org link do str. zewnętrznej. Ściągnięte pliki słowników po ewentualnym rozpakowaniu umieszcza się w katalogu Program\spellchk będącego podkatalogiem katalogu instalacyjnego programu.

Zmiana języka słownika możliwa jest po uaktywnieniu funkcji sprawdzania pisowni. Za język słownika są odpowiedzialne dwie linie konfiguracyjne:

user_pref("SpellChecker.DefaultDialect", DD);
user_pref("SpellChecker.DefaultLanguage", DL);

Gdzie DD i DL to jedno- dwu- lub trzycyfrowe kody języka (DL) i jego odmiany (DD).

6. Dodatek: Bugi powodujące kłopoty z ogonkami (nie tylko polskimi)

1. Brak reagowania na deklarację charsetu w nagłówku czytanego listu
Opis buga: NC zawsze wyświetla treść listu z użyciem domyślnego charsetu.
Metoda obejścia: Brak.

2. Nazwa użytkownika (wstawiana w pole Nadawca) i podpis mogą zawierać jedynie znaki z bieżącej strony kodowej używanej w systemie
Opis buga: Patrz p. 4 powyżej (o podpisie).
Metoda obejścia: Brak.

3. Wadliwa i niepełna obsługa unikodu
Opis buga: Na stronach www używających mieszanki znaków kodowanych 8-bitowo i encji encje reprezentujące znaki spoza kodowania 8-bitowego nie będą wyświetlone. Przeglądarka nie obsługuje wielu encji symbolicznych (w większości tych reprezentujących znaki spoza zestawu ISO-8859-1). W oknie kompozycji wprowadzenie znaków spoza systemowej strony kodowej jest niemożliwe, a treść listu nie będzie przekodowana do UTF-8 mimo wstawienia takiej deklaracji.
Metoda obejścia: Brak.

4. Nieintuicyjna konfiguracja kodowania wysyłanych listów
Opis buga: W oknie kompozycji zawsze należy wybierać kodowanie lokalne używane na komputerze (np. Windows-1250), a nie kodowanie docelowe, które ma być użyte dla listu (np. ISO-8859-2).
Metoda obejścia: Brak – należy pamiętać o tym problemie podczas konfiguracji. Wyższe wersje 4.7x (w tym 4.8) wydają się pozbawione tego problemu (program automatycznie dobiera właściwe kodowanie w oknie kompozycji).

4. Znaki obecne w Windows-1250, ale nieistniejące w ISO-8859-2, zostaną wysłane jak leci
Opis buga: Znaki z zakresu 128÷159 oraz niektóre inne z zakresu 160÷255, które nie istnieją w ISO-8859-2, będą wysłane jako znaki Windows-1250. Odbiorca zwykle w miejsce tych znaków zobaczy puste kwadraty (w miejsce znaku Euro, pauzy, półpauzy, prawidłowych cudzysłowów i wielokropka) albo dziwne litery, nie pasujące do kontekstu (np. Š w miejscu, w które nadawca wpisał ©, Ž w miejscu, w które nadawca wpisał ®, Ś w miejscu, w które nadawca wpisał ¦). Normalnie oczekuje się, że program albo ostrzeże przed użyciem znaków spoza charsetu, albo zastąpi je z użyciem jakiegoś mechanizmu transliteracji (np. (C) w miejsce ©), albo co najmniej zastąpi je znakami zapytania.
Metoda obejścia: Brak.

7. Dodatek: Wady i niedoróbki

1. Brak możliwości wyłączenia wyświetlania HTML w listach
Opis buga: Gdy list zawiera część tekstową i HTML, NC zawsze wyswietli część HTML.
Metoda obejścia: Brak.

2. Brak możliwości wyłączenia wyświetlania w listach grafiki ściąganej ze zdalnego serwera
Opis buga: List w formacie HTML może zawierać kod osadzający pliki graficzne umieszczone na serwerze nadawcy. Często jest to używane przez spamerów do potwierdzania otwarcia listu.
Metoda obejścia: Brak (możliwe jest tylko globalne wyłączenie automatycznego ściągania grafiki).

3. Brak możliwości zablokowania w listach obiektów typu animacje Flash lub aplety Java.
Opis buga: List w formacie HTML, podobnie jak strona internetowa, może zawierać kod osadzający obiekty umieszczone na serwerze nadawcy lub dołączone do przesyłki. Otwarcie takiego listu może być bardzo denerwujące dla odbiorcy, a nawet może być zagrożeniem dla prywatności odbiorcy.
Metoda obejścia: Brak (możliwe jest jedynie globalne wyłączenie wykonywania apletów Javy).

4. Niewycinanie podpisu przy odpowiedzi.
Opis buga: Przyjęło się, że linia zawierająca dwa minusy i spację jest separatorem (delimiterem) oddzielającym podpis od treści. Dobre czytniki i programy mailowe przy odpowiadaniu cytując treść oryginalnego listu automatycznie pomijają podpis.
Metoda obejścia: Brak.

5. Nieprawidłowy delimiter wstawiany w oknie kompozycji HTML.
Opis buga: Gdy list pisany jest w edytorze HTML, z delimitera usunięta zostanie spacja, przez co inne mailery/ czytniki nie wytną automatycznie podpisu z cytowanego tekstu.
Metoda obejścia: Brak. Edytor tekstowy pod tym względem działa poprawnie.

6. Brak obsługi więcej niż jednego konta pocztowego POP3.
Opis buga: Można mieć tylko jedno konto mailowe na najpopularniejszym typie serwera, czyli POP3.
Metoda obejścia: Korzystać z kont IMAP albo użyć Hamstera link do str. zewnętrznej.

7. Brak możliwości osobnych konfiguracji danych osobistych (nazwisko lub nick, adres e-mail) dla poczty i grup dyskusyjnych.
Opis buga: Zwyczajowo na grupy dyskusyjne nie wysyła się artykułów z własnym, działającym, normalnie używanym adresem e-mail, gdyż adres w ten sposób udostępniony szybko wpada w łapy spamerów. Z kolei w korespondencji mailowej ukrywanie własnego adresu e-mail jest zwykle pozbawione sensu i jedynie utrudnia kontakt.
Metoda obejścia: Zainstalować FixNews link do str. zewnętrznej. Producent ostrzega przed możliwym bugiem powodującym w rzadkich wypadkach wysłanie prawdziwego adresu e-mail. Swego czasu zaobserwowałem, że bug ten występował, gdy jednocześnie otwartych było więcej niż jedno okno kompozycji, a zwłaszcza gdy jednocześnie pisany był mail i post.

8. Zawieszanie się interpretera JavaScriptu.
Opis buga: Na niektórych stronach zawierających JavaScript program nagle bardzo zwalnia. Zamknięcie wszystkich okien programu i jego ponowne otwarcie nie powoduje naprawienia problemu.
Metoda obejścia: Brak. W przypadku pojawienia się tego problemu po zamknięciu wszystkich okien programu trzeba otworzyć okno zamykania programów względnie manager zadań („trzech króli”) i dobić program.

8. Dodatek: Uciążliwości i ich usunięcie

8.1. Domyślne pseudowątkowanie

Wskutek bardzo dyskusyjnych założeń program domyślnie łączy listy o identycznym temacie w wątek mimo tego, że ani nagłówek References, ani nagłówek In-Reply-To nie wskazuje na to, by dane listy miały ze sobą jakikolwiek związek. Nie ma możliwości wyłączenia tego z poziomu interfejsu graficznego. Zachowanie to powoduje, że np. na grupie testowej wszystkie posty o temacie „Test” (najpopularniejszy temat postów testowych) zostaną bezmyślnie zgrupowane jako wątek. Funkcja ta jest zbędna dla prawie wszystkich użytkowników i w prawie wszystkich sytuacjach, przydatna bywa jedynie w przypadku list mailingowych korzystających ze źle skonfigurowanego serwera, wycinającego nagłówki wskazujące na pozycję listu w wątku. Można tę funkcję częściowo wyłączyć, za wyłączenie jej odpowiada linia:

user_pref("mail.thread_without_re", false);

W przypadku folderów, w których program już dokonał powątkowania, należy usunąć odpowiedni plik .snm (w przypadku grup dyskusyjnych straci się wszystkie artykuły z danej grupy).

Program dalej będzie pseudowątkował artykuły, których tematy zaczynają się od Re:.

8.2. Domyślne wysyłanie w formacie HTML

Program ma domyślnie ustawione użycie okna kompozycji w formacie HTML i domyślne wysyłanie w formacie HTML. Używanie HTML-a na większosci grup dyskusyjnych jest zabronione, wielu odbiorców również nie życzy sobie otrzymywać e-maili w tym formacie. Zalecane jest przełączenie na używanie zwykłego tekstu na pozycji „Mail & Newsgroups => Formatting”:

W razie potrzeby można uruchomić okno edytora w trybie HTML klikając na ikonę nowego listu lub odpowiedzi z przyciśnietym klawiszem CTRL.

Za ustawienie to odpowiada linia:

user_pref("mail.html_compose", false);

8.3. Domyślnie włączona obsługa JavaScriptu dla poczty i grup dyskusyjnych

JavaScript w poczcie nie pełni żadnej pozytywnej roli, może być jedynie wykorzystany przez spamerów do jeszcze większego uprzykrzenia życia swej ofierze. Obsługę JavaScriptu w odbieranych listach można wyłączyć w ustawieniach „Advanced”:

Za ustawienie to odpowiada linia:

user_pref("javascript.allow.mailnews", false);

W starszych wersjach:

user_pref("mailnews.javascript_enabled", false);

9. Inne

  1. Przeglądarka jest już bardzo stara i normalne jest, że wiele stron internetowych nie wygląda w NC poprawnie. NC obsługuje HTML 3.2 (plus własne rozszerzenia), bardzo niewielki wycinek specyfikacji HTML 4.0 oraz niewielki wycinek specyfikacji CSS1. Nie obsługuje wcale XHTML ani CSS2. Paradoksalnie wyłączenie obsługi stylów w opcjach może pomóc w uczynieniu nowoczesnych stron bardziej czytelnymi.
  2. Od wersji 4.78 (? być może jednej z wcześniejszych) NC może korzystać z Javy Sun. Najwyższa wersja Javy działająca w NC to 1.4.2.
  3. Dynamic Fonts” to technologia firmy Bitstream link do str. zewnętrznej pozwalająca na wyświetlenie strony z użyciem czcionki określonej przez twórcę strony niezależnie od tego, czy jest ona zainstalowana lokalnie – specjalnie skompresowany plik czcionki, zabezpieczony przed lokalną instalacją, był ściągany z serwera i dynamicznie rozpakowywany. W zamyśle miało to być rozszerzenie graficznych możliwości HTML (tak jak możliwość umieszczania grafiki i graficznego tła na stronie). Technologia ta nigdy nie była bardzo popularna, gdyż w czasach jej wprowadzenia królowały połączenia modemowe (powolne i często rozliczane za ilość ściągnietych danych), a obsługa jej na platformie innej niż Windows była problematyczna. Niekiedy była (i do dziś jest) używana nieprawidłowo do wyświetlania znaków narodowych z użyciem specjalnie spreparowanej czcionki, w której znaki te zajmowały pozycje 128÷255. Kod służący do osadzania czcionki obsługiwany przez NC jest niezgodny ze standardem HTML 3.2 ani 4. Bitstream wciąż udostępnia kontrolkę ActiveX pozwalającą na wyświetlanie czcionek w tej technologii przez Internet Explorer dla Windows (w wersji 5 do co najmniej 6 SP2).
  4. Przez krótki czas prowadzone były prace nad wersją 5, która nigdy nie ujrzała światła dziennego. Wersje 6 i wyższe Netscape są zupełnie innymi programami.
  5. Jest to bardzo stara przeglądarka i nie obsługuje nowoczesnych technologii stosowanych obecnie. Nie obsługuje XHTML, HTML 4 jest obsługiwany częściowo, a obsługa CSS1 jest bardzo ograniczona i niejednokrotnie błędna. Gdy jakaś strona wyświetla się bardzo nieprawidłowo, czasem pomóc może wyłączenie obsługi arkuszy stylów (na pozycji „Advanced”). Paradoksalnie obsługa arkuszy stylów uzależniona jest od włączenia JavaScriptu – powodem tego jest fakt, że Netscape promował własne rozwiązanie, tzw. JavaScript Style Sheets, które się nie przyjęło (przeglądarki Netscape NavigatorCommunicator w wersji 4 są jedynymi, które obsługiwały JSS).

10. Linki

Rozwiązania przetestowane swego czasu na programie Netscape Navigator w wersji 4.08 i Netscape Communicator w wersji 4.5 – 4.8 pod Windows 95 OSR2 i OSR2.1, a obecnie sprawdzone na 4.8 pod Windows 2000 SP4 English.

licznik