Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!

Str. główna i mapa serwisu

Dostosowanie programu Pegasus Mail do prawidłowej obsługi polskich liter oraz do pracy wielojęzycznej

Pegasus Mail to darmowy (również do użytku firmowego) mailer, najnowsza wersja istnieje tylko dla Windows, ale wciąż dostępne są starsze wersje: 3.12b z 24.11.1999 dla Windows 3.1 i 3.11, 3.50 z 1.03.2000 dla DOS 5 i późniejszych oraz 2.21 z 29.07.1997 dla Maca. Jest on od dawna obecny na rynku – pierwotnie został napisany przez Davida Harrisa na potrzeby nowo zainstalowanej sieci komputerowej na uniwersytecie Otago w Dunedinie, Nowa Zelandia, pierwsza publiczna wersja dla DOS została wypuszczona w lutym 1990 roku. Zaskarbił sobie sympatię i wierność wielu użytkowników. Ostatnia wersja dla Windows to 4.41 z 16.06.2006 i dostępna jest w wersji angielskiej i niemieckiej, dostępne są także nakładki języka francuskiego i włoskiego.

Na przełomie listopada i grudnia 2006 autor ogłosił, że z powodów finansowych jest zmuszony do rozważenia przyszłości i modelu biznesowego. 3 stycznia 2007 autor ogłosił swoją decyzję o zakończeniu prac rozwojowych nad programem. Od 2005 r. prowadzone były prace nad wersją 5 Pegasusa.

Do wersji 4.21c włącznie program miał bardzo ograniczoną obsługę znaków spoza US-ASCII. Wewnętrznie oparty był o strony kodowe i do prawidłowego wyświetlania np. polskich liter wymagał odpowiednich ustawień regionalnych (środkowoeuropejskich w naszym przykładzie) systemu lub czcionek z Windows 3.x zawierajacych znaki z odpowiedniej strony kodowej. Prawidłowo wyświetlał tylko te znaki, które istniały w danej stronie kodowej – nie było możliwości użycia nie tylko kodowania UTF-8, ale i ISO-8859-16. Z tego powodu istniały duże trudności ze stosowaniem programu w środowisku wielojęzycznym (z wyjątkiem sytuacji, gdy wszystkie używane języki używały znaków z bieżącej systemowej strony kodowej), a nawet jednojęzycznym, gdy ustawienia regionalne systemu nie odpowiadały językowi korespondencji. Pegasus w dawniejszych wersjach posiadał teoretycznie obsługę stosunkowo licznych charsetów ISO oraz KOI8-R, ale każdy z nich był mapowany do najodpowiedniejszego charsetu Windows-125x. Niektóre pola miały na stałe ustawione używanie czcionki systemowej względnie skryptu czcionki unikodowej właściwego dla ustawień regionalnych, a więc możliwe było tam wyświetlenie znaków tylko ze strony kodowej odpowiadającej ustawionemu locale, ewentualnie konieczne było uciążliwe zmienianie (nieunikodowych) czcionek.

Wersja 4.3 wydana 15.12.2005 r. przyniosła ogromną zmianę jakościową. Od tej wersji Pegasus wreszcie ma działającą obsługę UTF-8 (w oparciu o bibliotekę libiconv), co oznacza, że poprawne wyświetlanie ogonków (i wszystkich innych znaków narodowych) nie jest już uzależnione od locale systemowego. Niestety, proces konwersji programu nie został przeprowadzony konsekwentnie do końca, bo choć nazwa użytkownika (wstawiana w pole Nadawca) jest już przechowywana w kodowaniu UTF-8, to np. podpisy wstawiane w listy w formacie zwykłego tekstu i książka adresowa wciąż przechowywane są w postaci 8-bitowej, podobnie tekst wprowadzający i organizacja użytkownika są przechowywane w pliku INI w postaci 8-bitowej. Przez to obsługa znaków narodowych w tych elementach jest bardzo ograniczona i w dodatku nie zawsze działa poprawnie (napotkałem problemy z podpisami, ciągiem Organizacja i książką adresową; możliwe jest obejście problemów z organizacją i częściowe obejście problemu z książką adresową); program ma również poważne problemy ze znakami narodowymi w oknie właściwości listu, ale powoduje to małe utrudnienie. Należy tu dodać, że opisane problemy nie mają praktycznie znaczenia, gdy program wykorzystuje się do korespondencji w jednym języku (np. polskim) i ustawienia regionalne systemu odpowiadają temu językowi. Zmienił się też sposób obsługi folderów poczty – instalacja nowszej wersji spowoduje, że w zarchiwizowanych listach (kodowanych inaczej niż Windows-1252, ISO-8859-1 i ISO-8859-15) pojawią się tragiczne krzaki bez możliwości naprawy (a dokładnie: bez możliwości prostej naprawy, dostępnej dla wszystkich; patrz Inne informacje, ciekawostki, wskazówki p. 8) – ten problem niestety jest niezależny od ustawień regionalnych.

W wielu miejscach w opcjach konfiguracji programu pojawia się określenie „Rich Text”, co kojarzy się z formatem RTF. W rzeczywistości zwykle chodzi o HTML. Pegasus cechuje się również obsługą formatu RTF, ale z pomocy wynika, że wysyła w tym formacie wyłącznie w sieci lokalnej (na całe szczęście). W dalszym ciągu dla ułatwienia używane będzie określenie HTML dla opcji nazywanych „Rich Text”. Z uwagi na fakt, że Pegasus obsługuje znaki narodowe lepiej w formacie HTML niż w formacie zwykłego tekstu, wyjątkowo poświęcone jest temu formatowi więcej uwagi.

Program ma obszerną pomoc. Nie istnieje polska wersja Pegasusa, jedynie angielska, niemiecka, francuska i włoska. Nie istnieje też polski słownik do Pegasusa.

Niektóre ustawienia są porozrzucane po różnych miejscach w opcjach, a nawet po różnych menu, niekiedy w miejscach zupełnie nietypowych, stąd m.in. tak ogólny trzeci punkt.

Spis treści:

  1. Ogólnie o programie, obsłudze kodowań i ograniczeniach,
    1. Odbieranie
    2. Wysyłanie
    3. Praca wielojęzyczna
  2. Użytkownicy i tożsamości,
  3. Ustawienie domyślnego charsetu i kodowania transportowego, opcji związanych z formatem wysyłanych listów (zwykły tekst/HTML) i innych ważnych ustawień,
  4. Ustawienia czcionek,
  5. Test ustawień,
  6. Tekst wprowadzający, czyli wrotka,
  7. Podpis, czyli sig,
  8. Dodatek: Bugi i niedoróbki powodujące problemy z obsługą znaków narodowych i specjalnych,
  9. Dodatek: Inne bugi i niedoróbki,
  10. Dodatek: Niedogodności programu mające wpływ na obsługę znaków narodowych w czytanych i wysyłanych listach, ale nie będące bugami,
  11. Dodatek: Dodanie obsługi często spotykanych typów plików,
  12. Dodatek: Zabezpieczenie polskich domen przed phishingiem,
  13. Dodatek: Otwieranie listów zapisanych do pliku,
  14. Inne informacje (w tym uwagi o formacie plików reprezentujących foldery i o problemach ze znakami narodowmymi, w tym polskimi, przy przechodzeniu z wersji 4.21c i wcześniejszych na wersje 4.30 lub późniejsze),
  15. Gdzie i kiedy nie używać polskich liter (ani innych znaków narodowych lub specjalnych),
  16. Linki.

Taki znaczek: strona zewnętrzna przy odsyłaczu oznacza, że odsyłacz prowadzi do strony zewnętrznej.
A taki znaczek: link prowadzi do podstrony – że odsyłacz prowadzi do innej strony w tym serwisie.

1. Ogólnie o programie, obsłudze kodowań i ograniczeniach

Używając programu do obsługi języków używających znaków spoza US-ASCII należy sobie zdać sprawę z pewnych ograniczeń, by uniknąć problemów. Program nieco inaczej obsługuje znaki narodowe w listach wysyłanych jako HTML, nieco inaczej jako zwykły tekst, a jeszcze inaczej w części zwykły tekst listów wysyłanych jako wieloczęściowe (HTML plus zwykły tekst). Należy pamiętać, że o ile łatwo jest kontrolować, jakie znaki są wpisywane z klawiatury, to list cytowany w odpowiedzi lub wklejany tekst skopiowany z edytora tekstu lub strony www może zawierać dowolne znaki spoza wybranego charsetu i trudno jest to kontrolować.

1.1. Odbieranie

Pegasus cechuje się prawie bezbłędną obsługą odebranych listów. Istnieje jeden bug powodujący, że niekiedy w panelu z listą listów nie wyświetla się nadawca, temat lub odbiorca, gdy zawiera znaki spoza US-ASCII Nagłówki te wyświetlane są prawidłowo w oknie otwierania czytanego listu. Istnieją też dwa drobne problemy: pojawianie się nieoczekiwanych, zbędnych spacji w niektórych danych z nagłówka (temat, nadawca, odbiorca) oraz niektóre znaki narodowe na belce tytułowej okna, w którym otwiera się odebrane listy, i na pasku na dole nie są prawidłowo pokazywane. Są to problemy raczej kosmetyczne. Pegasus nie ma mechanizmu substytucji fontów (gdy w czcionce wybranej do wyświetlania nie ma jakiegoś znaku, mechanizm ten powoduje, że znak ten jest brany z innej czcionki), więc należy pamiętać o skonfigurowaniu dobrych, unikodowych czcionek zawierających odpowiednio duży zestaw znaków.

1.2. Wysyłanie

Obsługa znaków narodowych w wysyłanych listach jest nieco gorzej rozwiązana. Poprawna obsługa zapewniona jest w polach nagłówka: Nadawca, Odbiorca (tylko wpisany ręcznie lub wstawiony przy odpowiedzi, wstawianie z książki adresowej nie działa poprawnie, metoda obejścia opisana w bugach) i Temat. W tych polach znaki narodowe zawsze zostaną zakodowane poprawnie. Jeżeli niemożliwe będzie zakodowanie któregoś z tych pól w ustawionym domyślnym charsecie, program zakoduje je automatycznie w UTF-8. W treści listu HTML (albo części HTML przesyłki wieloczęściowej) znaki spoza US-ASCII są zawsze kodowane jako encje i wygląda, że ustawienie domyślnego charsetu nie ma żadnego wpływu na poprawność listów wysyłanych w tym formacie. Znaki narodowe w podpisach w wersji HTML również są przekazywane poprawnie niezależnie od tego, czy występują one w domyślnym kodowaniu. Z uwagi na użycie encji deklaracja charsetu nie ma żadnego znaczenia, choć dla zaspokojenia ciekawości czytelnika można wspomnieć, iż niezależnie od treści dla części HTML zawsze deklarowany jest UTF-8. Stosowany jest XHTML 1.0 Transitional, w kilku sprawdzonych przeze mnie listach kod został rzeczywiście przyjęty jako poprawny przez kontroler konsorcjum W3C.

W przypadku listów w formacie zwykłego tekstu, gdy domyślny charset został ustawiony jako UTF-8, również nie ma żadnego problemu z kodowaniem. Dodatkowo program w zależności od obecności w treści znaków spoza US-ASCII zadeklaruje prawidłowo albo US-ASCII (gdy w treści nie ma żadnych znaków spoza US-ASCII), albo UTF-8. Niestety, w przypadku wyboru charsetu 8-bitowego (np. ISO-8859-2), znaki spoza charsetu zostaną albo poddane procesowi transkrypcji, albo całkowicie usunięte, użytkownik nie otrzyma żadnego ostrzeżenia i nie będzie miał możliwości zmiany charsetu ani zastąpienia tych znaków innymi.

Wszystkie listy są przechowywane w takim kodowaniu, w jakim przyszły względnie zostały wysłane. Prawidłowo przechowywana jest również nazwa użytkownika programu (wstawiana w pole Nadawca w wysyłanych listach; przechowywana jest w kodowaniu UTF-8) oraz podpisy w formacie HTML (przechowywane jako pliki RTF).

Książka adresowa, lista ręcznie wpisanych adresów odbiorców (można wpisać odbiorcę w formie Odbiorca <jego@adres>, stąd uwzględnienie), tekst wprowadzający (wrotka), organizacja i podpisy tekstowe wciąż są przechowywane w kodowaniu 8-bitowym, przez co nie ma możliwości użycia w nich znaków narodowych spoza ograniczonego zakresu odpowiadającego ustawieniom regionalnym systemu, choć dla organizacji i kontaktów w książce adresowej istnieje pewne obejście. Dodatkowo występują pewne problemy w obsłudze znaków narodowych w podpisach tekstowych, organizacji użytkownika i odbiorcach wstawianych z książki adresowej. Książka adresowa (w której też przechowywana jest lista ręcznie wpisanych odbiorców) i podpisy tekstowe używają kodowania DOS, wrotka i organizacja – kodowania Windows.

Powyższe ograniczenia nie powinny sprawiać żadnych problemów z pracą w jednym języku na systemie w tym języku (np. w języku polskim na polskim Windowsie), jedynie z organizacją jest problem w przypadku ustawienia domyślnego kodowania innego niż UTF-8, na który jest nieco dookólne rozwiązanie (patrz bugi).

1.3. Praca wielojęzyczna

Praca wielojęzyczna jest utrudniona przez ograniczenia części programu i bugi. W wysyłanych listach najlepsze efekty obsługi dowolnych znaków innych niż litery łacińskie, cyfry i garść znaków przestankowych osiąga się wybierając domyślny charset UTF-8. Użycie formatu HTML umożliwia użycie podpisów również zawierających dowolne znaki, w części tekstowej przesyłki wieloczęściowej osiąga się identyczne rezultaty. Nie ma niestety możliwości posiadania wrotek używających znaków spoza charsetu Windows odpowiadającego bieżącym ustawieniom regionalnym. Wysyłając listy w formacie zwykłego tekstu, również po ustawieniu domyślnego charsetu na UTF-8, osiąga się tylko nieco gorsze efekty z uwagi na ograniczenia wynikające z przechowywania podpisów używanych w listach w zwykłym tekście w plikach z kodowaniem DOS, a więc nie ma możliwości posiadania podpisów zawierających znaki spoza kodowania DOS właściwego dla ustawień regionalnych systemu. Nie ma możliwości konfiguracji programu, by dla treści preferował jakieś kodowanie 8-bitowe (np. z rodziny ISO-8859), a w UTF-8 wysyłał tylko wtedy, gdy treści nie da się zakodować w wybranym kodowaniu. Nie ma też możliwości skonfigurowania programu, by automatycznie dobierał najwłaściwszy charset 8-bitowy. Nie ma możliwości bezpośredniego wyboru charsetu dla pisanego listu, ale można to obejść tworząc tożsamości, dla których wybierze się różne domyślne charsety. Oprócz tego aby stosować znaki narodowe w organizacji i odbiorcach wstawianych z książki adresowej, trzeba te znaki specjalnie zakodować, a z uwagi na techniczne ograniczenie (ciąg tak zakodowany nie może przekraczać określonej ilości znaków) może nie być to do końca możliwe.

2. Użytkownicy i tożsamości

W programie istnieje możliwość zdefiniowania wielu użytkowników, każdy ma swój katalog domowy z pocztą i ustawieniami. Dodatkowo każdy z użytkowników może mieć wiele tożsamości (Identities). W ramach każdej tożsamości można mieć osobne ustawienia: nie tylko inne konto pocztowe, ale i inne kodowanie, inną wrotkę, inny domyślny podpis, inne domyślne ustawienia wysyłania itp. (dla każdej tożsamości można zmienić chyba wszystkie możliwe ustawienia z wyjątkiem wyglądu programu). W ramach jednej tożsamości można też odbierać pocztę z więcej niż jednego konta. Tożsamości przełącza się przy użyciu listy rozwijanej na pasku głównego okna programu. Zarządzać tożsamościami można z menu Tools ⇒ Identities… (w tym oknie można dodawać i usuwać tożsamości, a także przełączać między tożsamościami). Po dodaniu tożsamości należy przełączyć program na nową tożsamość, a następnie odpowiednio zmienić ustawienia dla tej tożsamości.

Dla używanych kont pocztowych można mieć wspólne katalogi lub osobne. Pocztę do osobnych katalogów łatwo się segreguje z użyciem filtrów (konfiguracja filtrów: przycisk „Filter…”). Gdy posiada się osobne katalogi dla kont pocztowych, można łatwo przypisać odpowiednią tożsamość domyślną dla każdego katalogu: klikając drugim przyciskiem myszy na danym katalogu wybrać z menu kontekstowego „Set default identity for entry”, a następnie w nowo otwartym oknie wybrać odpowiednią tożsamość:

Wybór zatwierdza się klikając na „Select”.

Oprócz zmiany tożsamości w głównym oknie programu można również wybrać tożsamość, z jakiej się pisze dany list (na zakładce „”), oraz z jakiej się odpowiada (w oknie wyboru opcji odpowiedzi).

3. Ustawienie domyślnego charsetu i kodowania transportowego, opcji związanych z formatem wysyłanych listów (zwykły tekst/HTML) i innych ważnych ustawień

Domyślny charset dla wysyłanych listów wybiera się w opcjach: Tools ⇒ Options… (albo skrót klawiszowy Alt+F10), a następnie przechodzi się na pozycję „General settings” i podpozycję „Advanced settings”:

Z listy rozwijanej wybiera się charset dla wszystkich wysyłanych listów. Tu przypomnienie: jak już zostało opisane, Pegasus nie sygnalizuje, że w wysyłanym liście (w formacie zwykły tekst) znalazły się znaki, których nie można zakodować w tym charsecie. Znaki takie są zamieniane bez ostrzeżenia na symboliczną reprezentację (np. € na EUR, £ na lb, litery z ogonkami są zamieniane albo na jakieś kombinacje znaków z US-ASCII, albo na bazowe formy łacińskie), albo w ogóle usuwane z treści. Z tego powodu doradzam rozważenie wybrania tu UTF-8 (nie należy wybierać UTF-7, bo oprócz tego, że obecnie kodowanie to jest niezalecane do używania, to obsługa tego kodowania w wysyłanych listach przez Pegasusa cechuje się bardzo poważnymi błędami). We wklejanych tekstach, np. pochodzących ze stron www albo z edytorów tekstu, często istnieją znaki spoza ISO-8859-2. Na liście rozwijanej umieszczone zostały tylko niektóre z dostępnych charsetów, w razie potrzeby można wpisać odpowiedni charset. Charsety obsługiwane przez program można znaleźć na stronie biblioteki libiconv link do str. zewnętrznej.

W tym samym oknie należy też zwrócić uwagę na zaznaczenie automatycznego wyboru strefy czasowej SMTP („SMTP time zone” – zaznaczyć Auto).

Inne istotne ustawienia tu dostępne: pierwsze to odpowiadanie (lub nie) na prośby o potwierdzenie przeczytania (z powodu wykorzystywania tego mechanizmu przez spamerów wiele osób nie zezwala na automatyczne potwierdzanie otwarcia listu. Niestety nie ma opcji pozostawienia do decyzji użytkownika za każdym razem ani białej/czarnej listy. Drugie powoduje, że listy usunięte do kosza nie zostają trwale skasowane po zamknięciu Pegasusa (pod warunkiem, że na podpozycji „Basic settings” została zaznaczona opcja „Preserve deleted messages until Pegasus Mail closes”). Trzecie, czyli możliwość wyboru większej ilości plików do załączenia na raz, zgodnie z informacją z pomocy programu powinni odznaczyć wszyscy użytkownicy systemu Windows XP, którzy zainstalowali Adobe Reader 7. Ten układ powoduje zwis systemu w momencie otwarcia okna wyboru plików do załączenia.

Drugie ważne ustawienie dotyczące poprawności technicznej polskich (i innych) liter znajduje się na pozycji „Outgoing mail” na podpozycji „Messages and replies”. Należy tu zaznaczyć używanie MIME (strzałka nr 1):

Przy okazji warto zaznaczyć, że domyślnie chce się wysyłać w formacie zwykły tekst (strzałka nr 2). Wiele osób nie życzy sobie otrzymywać maili w HTML (w razie potrzeby można w oknie kompozycji zaznaczyć, by dany list został wysłany jako HTML).

Trzecie ustawienie dotyczące poprawności technicznej polskich (i innych) liter znajduje się na tej samej pozycji, na podpozycji „Sending mail”. Zalecane jest tu zaznaczenie zezwolenia na używanie 8-bitowych znaków w treści (strzałka nr 1):

Gdy opcja ta jest niezaznaczona, znaki spoza US-ASCII będą wysyłane w kodowaniu Quoted-Printable. Kodowanie to jest jak najbardziej legalne i poprawne, ale niektóre programy mają z nim kłopot, na przykład najpopularniejszy, choć nienajlepszy, Outlook Express nie potrafi poprawnie zacytować listu kodowanego Quoted-Printable i nie wstawia znaków cytowania. Należy też zaznaczyć, by wysyłając list w HTML program generował również część w formacie zwykłego tekstu (strzałka nr 2) – zdarzają się użytkownicy programów, które nie obsługują HTML wcale.

Zalecane jest również niezaznaczanie, by w przypadku wysyłania wielu załączników program wysyłał wiele listów, każdy z nich z jednym załącznikiem osobno (pierwsze ustawienie spośród Advanced settings) i by dodawał informacje o załącznikach do listów z załącznikami (trzecie ustawienie spośród Advanced settings). Ta ostatnia informacja może wydać się na pierwszy rzut oka przydatna, ale Pegasus w rzeczywistości dodaje przede wszystkim denerwujący, długi tekst:

The following section of this message contains a file attachment
prepared for transmission using the Internet MIME message format.
If you are using Pegasus Mail, or any other MIME-compliant system,
you should be able to save it or view it from within your mailer.
If you cannot, please ask your system administrator for assistance.

   ---- File information -----------

który nikogo nie interesuje i niepotrzebnie zwiększa objętość listu.

Pegasus Mail ma jeszcze trzy ustawienia dotyczące HTML. Obecne są one w pozycji „Outgoing mail” na podpozycji „Messages and replies” (zaznaczone klamrą):

Zaznaczenie pierwszej opcji od góry wyłącza w ogóle możliwość wysyłania listów w HTML, niezależnie od wszelkich innych ustawień. Zaznaczenie drugiej opcji powoduje ukrycie paska formatowania w oknie kompozycji (co praktycznie uniemożliwia wysłanie HTML). Zaznaczenie trzeciej opcji powoduje, że skopiowany tekst zawierający instrukcje formatowania (np. z edytora tekstu, innego listu w HTML) będzie wklejony bez formatowania, jako zwykły tekst. Zaznaczenie tych opcji polecane jest tylko w wypadku pewności, że nigdy nie będzie się wysyłać listów w HTML. Ale niezależnie od wybranych tu ustawień należy zaznaczyć pierwszą opcję, gdyż tylko wtedy istnieje możliwość konfiguracji, po ilu znakach mają być łamane linie w listach w formacie zwykły tekst (w polu „Message width”). Po konfiguracji tej wielkości – zalecana wielkość to siedemdziesiąt kilka znaków – można znów odznaczyć wspomnianą opcję. Co się samo przez się rozumie, osoby planujące wysyłanie w formacie HTML powinny tu też ustawić szerokość listów wysyłanych jako HTML.

W przypadku zaznaczenia, by nigdy nie wysyłać listów w HTML (pierwsza opcja), na pasku formatowania w oknie kompozycji pozostają jedynie przyciski dodawania i usuwania wcięcia oraz sprawdzania pisowni.

Podczas pisania listu w oknie kompozycji należy zwrócić uwagę na następujące dwa ustawienia: format listu:

(wklejenie tekstu formatowanego powoduje zwykle automatyczne zaznaczenie, że list ma być wysłany w formacie HTML, opcja ta będzie ignorowana, gdy w poprzednim kroku zostało wybrane, by nigdy nie wysyłać listów w HTML) oraz użycie MIME (strzałka nr 1):

Tu też można sprawdzić, czy odpowiednio ustawione jest zawijanie. Wybiera się też tu tożsamość (strzałka nr 2).

Komponując list z użyciem formatowania HTML w celu późniejszego wysłania jako zwykły tekst należy pamiętać, że w przeciwieństwie do innych programów Pegasus nie zaznacza tekstu wytłuszczonego *gwiazdkami*, podkreślonego _znakami podkreślenia_ ani kursywy /ukośnikami/ (ani sam nie obsługuje tego typu formatowania).

Wybór domyślnego formatu wyświetlania przesyłek wieloczęściowych (HTML czy zwykły tekst) zależy od indywidualnych upodobań (górna strzałka poniżej, zaznaczenie powoduje, że domyślnie wyświetlona będzie część HTML), po otwarciu listu w oknie istnieje możliwość wyboru wyświetlanej części przyciskiem Viev albo naciskając V na klawiaturze. W każdym wypadku zalecam wyłączenie automatycznego pobierania obrazków z zewnętrznych serwerów na pozycji „Incoming mail” na podpozycji „Message reader” (dolna strzałka), aby np. nie potwierdzać spamerom dojścia i otwarcia spamu:

Można dodać zaufanych korespondentów do białej listy (przycisk „Exceptions…”) – obrazki w listach od nich będą automatycznie ładowane.
Drugim ważnym zabezpieczeniem jest wykrywanie Phishingu, które uaktywnia się na pozycji „Incoming mail” na podpozycji „Hyperlinks”. W formacie HTML można skonstruować link tak, że będzie prowadził w inne miejsce, niż na pierwszy rzut oka wydaje się odbiorcy, np. zamiast na stronę banku zaprowadzi na identycznie wyglądającą stronę oszusta, który dzięki temu uzyska dostęp do cudzego konta bankowego:

Pegasus nie obsługuje żadnych skryptów, apletów Javy ani animacji Flash, nie otwiera też automatycznie żadnych załączników – posiada nawet bazę rozszerzeń plików wykonywalnych i skryptów (można ją obejrzeć na pozycji „Incoming mail” na podpozycji „Content viewers”) i przy próbie otwarcia takiego pliku ostrzega użytkownika, więc sam z siebie nie stanowi żadnego zagrożenia dla systemu ani danych użytkownika.

4. Ustawienia czcionek

Nie ma jednego miejsca, w którym można zdefiniować czcionki. Dostęp do konfiguracji czcionek dla niektórych okien uzyskuje się dopiero gdy dane okno jest otwarte i na wierzchu.
1. dla drzewka folderów, listy tytułów i panelu podglądu treści: Folders ⇒ Font… albo Messages ⇒ Font… (obie pozycje są dostępne tylko gdy okno to jest na wierzchu). Rozmiar czcionki dla drzewka folderów i listy tytułów ma inne znaczenie, ok. 15 odpowiada „normalnemu” rozmiarowi ok. 9. Dla panelu podglądu treści polecam wybór czcionki o stałej szerokości (Courier New, Andale Mono), w przeciwnym wypadku będą rozjeżdżać sie ASCII-Arty, podkreślenia i schematy tworzone znakami z klawiatury. Ta sama czcionka będzie użyta w oknie otwierania odebranego listu. Osoby lubiące czytać czcionką proporcjonalną i używające osobnych okien, nie jednego z trzema panelami, mogą wybrać czcionkę proporcjonalną i w miarę potrzeb przełączać na czcionkę o stałej szerokości klawiszem F12.
2. dla okna kompozycji: otworzyć okno kompozycji i trzymać je na wierzchu, menu Message ⇒ Font…. Tu również polecam wybór czcionki o stałej szerokości z powodów jak wyżej.
3. dla wydruków: Tools ⇒ Options ⇒ Incoming mail ⇒ Message reader, gdy zaznaczone jest Use alternate font for printing można wybrać krój i wielkość czcionki używanej do drukowania listów w zwykłym tekście. Niezaznaczenie opcji powoduje użycie ustawień dla okna podglądu odebranego listu (p. 3).
Okna wyboru czcionek pokazują czcionki z wszelkimi zarejestrowanymi skryptami (np. Courier New, Courier New Arabic, Courier New Baltic, Courier New CE, Courier New CYR, Courier New Greek, Courier New Hebrew, Courier New TUR) ale wybór skryptu nie ma żadnego znaczenia. W przeciwieństwie do starych, nieunikodowych wersji Pegasusa, wszystkie wybrane czcionki powinny być unikodowe, użytkownicy przyzwyczajeni do używania w starszych wersjach nieunikodowych czcionek System, Terminal lub Fixedsys muszą pamiętać o zmianie.

5. Test ustawień

W celu sprawdzenia prawidłowości ustawień wyświetlania można ściągnąć dwa listy zamieszczone na tej stronie, otworzyć zgodnie z instrukcją w p-cie 13 i porównać wyniki ze zrzutami ekranu poniżej:


E-mail testowy kodowany ISO-8859-2


E-mail testowy kodowany UTF-8

6. Tekst wprowadzający (wrotka)

Każda tożsamość może mieć osobną wrotkę. Wrotkę konfiguruje się w dość osobliwy sposób: dopiero po zaznaczeniu listu i kliknięciu na Reply otwiera się okno opcji odpowiedzi, w którym m.in. można wybrać z listy rozwijanej tożsamość, która będzie użyta w odpowiedzi (niższa strzałka) i skonfigurować wrotkę (strzałka wyższa), zaznaczając tę klatkę (gdy jest już zaznaczona, można ją najpierw odznaczyć, a zaraz potem powtórnie zaznaczyć):

W nowo otwartym oknie można użyć następujących znaczników:
~A – adres e-mail nadawcy
~F – nazwisko lub nick nadawcy, o ile jest we From:
~P – nazwisko lub nick odpisującego (jak zdefiniowano w opcjach)
~C – imię nadawcy, jeżeli można wydedukować z jego adresu
~D – data listu, na który się odpowiada, w formacie użytym w tym liście
~X – jw, ale w formacie używanym na komputerze odpowiadającego
~T – godzina listu, na który się odpowiada, jaka jest w nagłówku Date
~S – temat
~L – nowa linia
Należy przy tym pamiętać, że wrotki są przechowywane w pliku .INI w kodowaniu systemowym, przez co użycie znaków z różnych stron kodowych jest niemożliwe.

Inną metodą konfiguracji wrotki jest edycja wpisu Custom header format string w odpowiedniej sekcji pliku pmail.ini.

Inne ważne ustawienia dostępne tu, o których należy pamiętać to: wstawienie znaków cytowania (zaznaczyć „Prefix text included from the original with '> ' markers”) oraz niecytowanie kompletnych informacji o liście, na który się odpowiada, typu nadawca, odbiorca, data, temat i priorytet w treści odpowiedzi, gdyż są one obecne we wrotce i w temacie, a priorytet nie jest istotną informacją (zaznaczyć „Omit original message's, headers”).

Na dole powyżego okna wybiera się też, na jaki adres odpowiedzieć. Ogólna zasada mówi, by odpowiedzieć (tylko) na adres w „Reply-To”, a jeżeli ten adres jest nieobecny, na adres we „From”.

7. Podpis

Można mieć do dziewięciu podpisów na użytkownika (nie tożsamość!), każdy podpis ma osobno wersję tekstową (unformatted content) i wersję HTML (formatted content). Należy skonfigurować obie wersje, jeżeli nie pracuje się w sieci lokalnej, można pominąć podpisy w wersji dla sieci lokalnej (Local address). W przypadku wybrania, by program dołączał podpis w momencie wysyłania, Pegasus dołączy właściwą wersję w zależności od formatu listu. Należy pamiętać jednak o tym, że podpisy w wersji tekstowej przechowywane są w plikach .PMS (zwykły tekst, można otworzyć w notatniku) używających kodowania… DOS (to nie pomyłka) właściwego dla ustawień regionalnych (dla Polski – CP852), więc niemożliwe jest posiadanie podpisów zawierających znaki z różnych stron kodowych. Podpisy przeznaczone do użycia w listach wysyłanych jako HTML są przechowywane w plikach .PNS (RTF, można otworzyć w Wordpadzie, Open Office, Wordzie i wielu innych edytorach tekstu), co umożliwia stosowanie dowolnych znaków z zestawu unikodu. Program sam nie dodaje delimitera, więc podpis musi zaczynać się sekwencji
-- 
(czyli minus, minus, spacja, wszystko w pierwszej, osobnej linii podpisu).

Dla każdej tożsamości można wybrać jeden domyślny podpis, jak również można zmieniać podpis w oknie kompozycji listu.

UWAGA 1: zaznaczenie opcji, by wklejać podpis w okno kompozycji zamiast dołączać w momencie wysyłania powoduje wklejenie podpisu w wybranej wersji (tekstowa albo HTML), a także powoduje u mnie niereagowanie na zmianę podpisu w oknie kompozycji. Chodzi o opcję pokazaną czerwoną strzałką:

UWAGA 2: w sytuacji, gdy list jest wysyłany w formacie zwykłego tekstu i w systemie jest skonfigurowanych więcej języków, należy zwrócić uwagę na poprawne ustawienie języka i klawiatury dla Pegasusa, w przeciwnym wypadku w podpisie mogą pojawić się krzaki. Moment dołączania to: W przypadku zaznaczenia wklejania podpisu w okno kompozycji – moment otwarcia okna kompozycji (krzaki mogą się pojawić nawet wtedy, gdy w oknie kompozycji podpis wygląda prawidłowo), w przypadku niezaznaczenia – moment wysłania listu na serwer i moment kliknięcia w celu wysłania niewysłanej poczty.

UWAGA 3: wysyłając list w formacie multipart (HTML i zwykły tekst) z ustawieniem, by podpis był dołączany w momencie wysyłki, podpis w części zwykły tekst będzie pozbawioną formatowania wersją podpisu HTML, nie wersją tekstową!

8. Dodatek: Bugi i niedoróbki powodujące problemy z obsługą znaków narodowych i specjalnych

1. Nieostrzeganie przed obecnością w treści wysyłanego listu znaków, których nie można zakodować w wybranym charsecie
Opis problemu: Gdy w programie wybrano jako domyślny jakiś charset 8-bitowy, a treść wysyłanego listu zawiera znaki, których nie można zakodować w tym charsecie, w liście w formacie zwykły tekst (oraz w części zwykły tekst listu wieloczęściowego) znaki spoza charsetu nie zostaną wysłane, ale zostaną przedstawione symbolicznie znakami z US-ASCII, np. € jako EUR, £ jako lb, w przypadku wysyłki jako ISO-8859-1 polskie litery z kreską jako litery łacińskie poprzedzone ´ (ć staje się ´c, ź staje się ´z itp.), pozostałe polskie litery zostają zastąpione łacińskimi formami bazowymi, niektóre inne znaki (np. cyrylica i greka) zostaną usunięte bez śladu.
Metoda obejścia: Ustawić jako domyślne kodowanie UTF-8. Możliwe jest użycie konwertera MIME-Proxy link prowadzi do podstrony w celu dodania automatycznego doboru najwęższego kodowania.

2. Znaki narodowe w podpisie tekstowym będą zakodowane nieprawidłowo, gdy podczas wstawiania podpisu będzie wybrany język inny niż właściwy dla podpisu
Opis problemu: Gdy podpis zawiera np. polskie znaki, ale w momencie wysyłki został ustawiony język angielski (patrz wskaźnik w tray-u), polskie litery mogą zostać potraktowane tak, jakby były znakami zachodnimi. Zjawisko to nie jest do końca powtarzalne i może dotyczyć tylko niektórych polskich liter.
Metoda obejścia: Brak (pamiętać o odpowiednim ustawieniu języka). Można włączyć w opcjach wstawianie danego podpisu w postaci HTML w okno kompozycji, ale uniemożliwi to zmianę podpisu i może pociągnąć za sobą niezamierzone wysłanie listu w formacie HTML.

3. Znaki narodowe w ciągu Organizacja będą błędnie wstawione bez żadnego przekodowania (np. z Windows-1250 do ISO-8859-2), gdy używany jest charset inny niż UTF-8
Opis problemu: Jak w opisie.
Metoda obejścia: W pole Organizacja wpisać ciąg już prawidłowo zakodowany Quoted-Printable lub Base64. Należy przy tym pamiętać, że z powodów technicznych dłuższe ciągi muszą być dzielone na części o długości nie przekraczającej 78 znaków i każdy fragment ciągu wstawiony w osobnej linii, co jest niemożliwe.

4. Znaki narodowe w nagłówkach dodanych przez użytkownika będą wysłane w postaci 8-bitowej
Opis problemu: W oknie kompozycji na zakładce Special istnieje możliwość dodania własnych nagłówków. Znaki spoza US-ASCII zostaną wysłane bez przekodowania (tak, jak zostały wpisane). RFC 2822 link do str. zewnętrznej p. 2.2 zabrania stosowania w nagłówkach znaków w postaci 8-bitowej, muszą one być zakodowane Quoted-Printable ani Base64.
Metoda obejścia: Wpisać ciąg już prawidłowo zakodowany Quoted-Printable lub Base64. Należy przy tym pamiętać, że technicznie dłuższe ciągi muszą być dzielone na części o długości nie przekraczajacej 78 znaków, a wpisanie podzielonego ciagu jest niemożliwe. Program pozwala na wpisanie tylko 79 znaków.

5. W oknie właściwości listu mogą pojawić się krzaki
Opis problemu: W oknie właściwości wybranego listu (F12) pokazany jest m.in. nadawca i temat listu. W obu tych polach znaki spoza US-ASCII pokazywane są tak, jakby były przekodowywane na charset 8-bitowy, a następnie wyświetlane w kodowaniu Windows-1252.
Metoda obejścia: Brak.

6. Wysyłane są zbyt długie linie nagłówka zawierające znaki narodowe
Opis problemu: Długość pojedynczej zakodowanej linii nagłówka (np. Temat, Nadawca, Odbiorca) wg. RFC 2045 link do str. zewnętrznej p. 6.7 nie może przekraczać 76 znaków. Dłuższe linie muszą być w odpowiedni sposób dzielone na fragmenty (również o długości nie przekraczającej 76 znaków), które potem są łączone przez program odbiorcy. Co ciekawe Pegasus sam nie wyświetla prawidłowo takich nadmiernie długich linii.
Metoda obejścia: Uważać na długie tematy zawierające choć jeden znak spoza US-ASCII, w tym w odpowiedziach.

7. Pegasus nie potrafi prawidłowo połączyć linii nagłówka podzielonych z uwagi na swoją długość
Opis problemu: Jak w poprzednim punkcie wyjaśniono, dłuższe linie nagłówka muszą być w odpowiedni sposób dzielone na fragmenty, które potem są łączone przez program odbiorcy. Każda linia z wyjątkiem pierwszej zaczyna się od spacji lub tabulatora, której program nie powinien wyświetlać, ale Pegasus wyświetla w oknie otwierania listów odbieranych.
Metoda obejścia: Brak.

8. W bardzo długich liniach w ich końcowych fragmentach nie są poprawnie pokazywane znaki narodowe, psute też są niektóre znaki US-ASCII
Opis problemu: W liniach o monstrualnej długości począwszy od pewnego miejsca znaki narodowe są nieprawidłowo pokazywane. Z pobieżnych obserwacji wynika, że dotyka to pozycji około 330 i dalej. Należy tu dodać, że RFC 2822 link do str. zewnętrznej (p. 2.1.1) zezwala na 998 znaków w linii.
Metoda obejścia: Brak. Poprosić korespondenta, by włączył u siebie zawijanie linii zgodne z netykietą (siedemdziesiąt kilka znaków). Można włączyć zawijanie lub reformatowanie dla czytanych listów, ale to nie zawsze działa i może powodować inne problemy (patrz Inne poważne bugi – bug nr 6).

9. Moduł sprawdzania pisowni psuje znaki spoza US-ASCII
Opis problemu: Niektóre słowa w brytyjskim angielskim zawierają znaki spoza US-ASCII, np. „encyclopædia” albo „naïve”. Program nie rozpoznaje tych słów, w oknie modułu sprawdzania pisowni nie potrafi poprawnie ich wyświetlić, a po dodaniu słowa do słownika użytkownika również słowo to nie jest rozpoznawane:

Metoda obejścia: Brak. Używać tylko z amerykańskim angielskim albo brytyjskim, w którym nie używa się znaków spoza US-ASCII (encyclopaedia, naive).

10. Problemy z wyświetlaniem listów w języku pisanym od prawej do lewej
Opis problemu: Zgodnie z kilkoma raportami z grupy dyskusyjnej poświęconej Pegasusowi listy z tekstem używającym alfabetu hebrajskiego lub arabskiego nie są wyświetlane poprawnie (przykładowy raport).
Metoda obejścia: ?

11. Poważne błędy w kodowaniu wysyłanych listów UTF-7
Opis problemu: W listach wysyłanych w kodowaniu UTF-7 nagłówki (Temat, Nadawca, Odbiorca) zostaną wysłane w postaci 8-bitowej w nieprzewidywalnych kodowaniach (UTF-8 albo Windows). Wysyłania znaków 8-bitowych w nagłówkach zabrania RFC 2822  link do str. zewnętrznej p. 2.2. Do tego Pegasus dostawia na końcu każdej linii znak +AB, który jest błędny – nie daje się rozwinąć na kod UTF-16; Pegasus wyświetla ten znak jako AB (+AB8 to by była spacja, ale dostawianie kodowanej spacji na końcu każdej linii jest i tak zbędne).
Metoda obejścia: Brak. UTF-7 jest i tak niezalecany do użycia, zamiast UTF-7 stosować UTF-8.

12. Nieprawidłowa wyświetlanie znaków narodowych i specjalnych z użyciem niektórych czcionek bitmapowych
Opis problemu: Windows oprócz czcionek truetype i opentype (o rozszerzeniach odpowiednio .ttf i .otf) obsługuje i zawiera czcionki bitmapowe (o rozszerzeniu .fon). Są one w innym formacie wewnętrznym i m.in. są nieunikodowe, czyli w skrócie zawierają tylko znaki z jednej strony kodowej Windows, oraz nie pozwalają na ustawienie dowolnej wielkości. Typowo Windows zawiera następujące czcionki bitmapowe: Courier (nie mylić z Courier New), Fixedsys, Modern, MS Sans Serif (nie mylić z Microsoft Sans Serif obecną w systemach linii NT, w tym XP), MS Serif, Small Fonts, System i Terminal. Czcionki dające ten efekt (u mnie) to Fixedsys, Small Fonts, System (i Terminal, ale ta ostatnia to czcionka z kodowaniem DOS i w ogóle nie może być użyta w tych celach, bo będą krzaki). Gdy do wyświetlania jakiejś zawartości ustawiona zostanie jedna ze źle działających czcionek bitmapowych, wszystkie znaki narodowe (spoza US-ASCII) zlewają się z bezpośrednio następującymi po nich znakami ASCII (w tym spacją) i treść staje się nieczytelna:

Opisywany efekt na przykładzie słowa „książka” i czcionki Fixedsys (identyczny efekt z każdą inną wymienioną czcionką bitmapową).
Metoda obejścia: Brak. Należy przy tym pamiętać, że czcionki bitmapowe nie zawierają bardzo wielu znaków, które coraz częściej się pojawiają w treści listów np. wskutek wklejenia tekstu ze strony www lub edytora tekstu albo wstawione zostały świadomie wskutek coraz szerszego przekonywania się użytkowników do unikodu. Stosowanie czcionek nieunikodowych w programach obsługujących unikod jest niecelowe.

9. Dodatek: Inne poważne bugi i niedoróbki

1. Gdy nie można nawiązać połączenia z serwerem, listy oczekujące w kolejce i tak są usuwane z kolejki z pominięciem kosza, a więc bez możliwości odzyskania (powtórnego wysłania)
Opis problemu: Jak w opisie.
Metoda obejścia: W oknie kompozycji na zakładce Special zaznaczyć „Do not close the window after the message has been successfully sent”. Należy pamiętać, że każde naciśnięcie Wyślij w oknie kompozycji spowoduje dodanie kolejnej kopii tego samego listu do kolejki. Opcja ta nie jest zapamiętywana, gdy list jest zapisany, by kontynuować później.

2. Listy w trakcie pisania są z usuwane pominięciem kosza, a więc bez możliwości odzyskania
Opis problemu: Jak w opisie.
Metoda obejścia: Brak.

3. Ograniczenie długości tematu.
Opis problemu: Mimo że można wpisać temat dowolnej długości, temat będzie ucięty po około 147 znakach (licząc w postaci już zakodowanej). Podczas odpowiadania wstawiony temat będzie już ucięty.
Metoda obejścia: Brak.

4. Ograniczenie długości nazwy respondenta podczas odpowiadania.
Opis problemu: W przypadku ustawienia, by we wrotce podać nazwę autora listu, na który się odpowiada, Pegasus wstawi tylko początkową część nazwy i może dokleić część tematu.
Metoda obejścia: Brak (ręczne poprawienie).

5. Wybranie opcji wklejania podpisu w treść tworzonego listu powoduje, że w wysyłanym liście nie można zmienić podpisu
Opis problemu: Jak w opisie. Użycie opcji dołączania podpisu w momencie wysyłania powoduje, że kopia wysłanego listu zapisana w kopiach do siebie nie zawiera podpisu.
Metoda obejścia: Brak.

6. Zawijanie i reformatowanie długich linii w czytanych listach nie działa prawidłowo
Opis problemu: Włączenie zawijania lub reformatowania długich linii powoduje, że łamane są odsyłacze. Zdarza się też, że zawijanie linii powoduje łączenie osobnych linii w jedną, gdy dzieli je tylko jeden koniec linii. Zdarza się, że w liście używającym unikodu (zwłaszcza w formie UTF-7) łamanie linii powoduje zepsucie niektórych znaków narodowych, które znalazły się zaraz za miejscem reformatowania długiej linii. Wygląda, że zawijanie i reformatowanie opiera się o ilość znaków w postaci zakodowanej, przez co linie zakodowane Quoted-Printable albo UTF-7 będą krótsze po zawinięciu lub reformatowaniu, niż te same linie zakodowane 8-bitowo.
Metoda obejścia: Brak. Podczas odpowiadania nie używać żadnej z tych opcji, tylko w razie potrzeby poprawiać długie linie ręcznie.

7. W niektórych listach w panelu listy listów nie wyświetla się temat lub nadawca (odbiorca) względnie zakodowany ciąg wyświetlany jest bez odkodowania
Opis problemu: Jak w opisie. Prawdopodobnie związane jest to z długością i kodowaniem danego nagłówka listu.
Metoda obejścia: Brak. Wszystkie te dane będą prawidłowo wyświetlone w oknie otwierania listu.

8. Z książki adresowej wstawiany jest tylko e-mail odbiorcy, a w zachowanych kopiach listów wysłanych tylko nazwa odbiorcy
Opis problemu: W oknie kompozycji w pole Odbiorca i CC wstawiana jest nazwa odbiorcy z książki adresowej, ale w wysłanym liście widnieje tylko adres e-mail odbiorcy. List taki wygląda nieco anonimowo. W listach archiwizowanych w Copies to self nie jest zapisywany email odbiorcy.
Metoda obejścia: Wpisać w książkę adresową e-mail odbiorcy w postaci: Odbiorca <adres@email>. W przypadku występowania w nazwie odbiorcy znaków spoza US-ASCII należy zakodować tę nazwę w QP lub Base64, gdyż znaki narodowe nie będą wstawione prawidłowo. Należy przy tym pamiętać, że technicznie dłuższe ciągi muszą być dzielone na części o długości nie przekraczajacej 78 znaków, a wpisanie podzielonego ciagu jest niemożliwe, oraz by nie kodować samego adresu e-mail. W polu Nazwa (alias) po nazwie użytkownika można wpisac jego adres e-mail w nawiasach trójkątnych. Pole to ma ograniczenie do 40 znaków. Pole na adres e-mail ma ograniczenie do 100 znaków.

9. W liście w formacie HTML brak specyfikacji koloru tła
Opis problemu: Istnieje możliwość wyboru koloru dla różnych elementów treści, ale nie jest dodawana ogólna informacja, w jakim kolorze ma być tło. Niektóre elementy (np. elementy listy punktowej) mają za to białe tło, co u odbiorcy, który wybrał domyślny kolor tła inny niż biały, wygląda brzydko.
Metoda obejścia: Brak (oprócz tego, że w ogóle dobrze jest nie używać HTML w poczcie).

10. W liście w formacie wieloczęściowym w części tekstowej nie są wstawiane odsyłacze
Opis problemu: Gdy w treści HTML został umieszczony jakiś odsyłacz z tekstem do kliknięcia, w części tekstowej będzie w tym miejscu tylko ten tekst.
Metoda obejścia: Jako tekstu używać URL-a (oprócz tego, że w ogóle dobrze jest nie używać HTML w poczcie).

10. Dodatek: Niedogodności programu nie będące bugami

1. Brak umiejętności doboru optymalnego (najwęższego możliwego) charsetu dla treści
Opis problemu: RFC 2046 link do str. zewnętrznej p. 4.1.2. zaleca stosowanie najwęższego możliwego charsetu, np. by używać deklaracji US-ASCII dla listów nie zawierających znaków spoza US-ASCII. Przyjęte też jest nieużywanie unikodu, gdy treść może być zakodowana w jednym z 8-bitowych charsetów ISO-8859-x. Pegasus co prawda potrafi zadeklarować automatycznie US-ASCII, ale gdy wybrany jest domyślny charset UTF-8, każdy list, który nie może być wysłany jako US-ASCII, zostanie wysłany w unikodzie. O dziwo, w przypadku nagłówków, a konkretnie nadawcy, odbiorcy i tematu, ustawienie programu na domyślny charset 8-bitowy powoduje, że kodowanie nagłówków dobierane jest zgodnie ze wspomnianą zasadą (charset 8-bitowy w miarę możliwości, a gdy zastosowanie go nie jest możliwe, nagłówek kodowany jest automatycznie w UTF-8).
Metoda obejścia: W gołym Pegasusie brak. Możliwe jest użycie konwertera MIME-Proxy link prowadzi do podstrony dla obejścia tego problemu.

2. Brak możliwości ręcznego wyboru charsetu dla czytanego listu
Opis problemu: Gdy czytany list ma nieprawidłową deklarację charsetu (np. wysłany z Eudory, która zawsze wstawia deklarację ISO-8859-1 niezależnie od rzeczywistego charsetu użytego w treści) albo nie zawiera deklaracji charsetu w ogóle (np. posty wysłane z nieskonfigurowanego OE, czytane przez bramkę news ⇔ mail), w treści pokażą się krzaki. Tu należy wspomnieć, że list zawierający znaki spoza US-ASCII bez deklaracji charsetu lub z nieprawidłową deklaracją charsetu jest wadliwy technicznie (brak deklaracji jest równoznaczny z deklaracją US-ASCII, patrz RFC 2045 link do str. zewnętrznej p. 5.2 i RFC 2046 link do str. zewnętrznej p. 4.1.2).
Metoda obejścia: Bezpośrednio brak. Pośrednio można sprawdzić w nagłówku, pod jaką nazwą dany list został zarchiwizowany (X-PMFLAGS:), następnie odnaleźć plik o tej nazwie i w nagłówek wstawić lub poprawić linie:
MIME-Version: 1.0
Content-type: text/plain; charset=iso-8859-2
Content-transfer-encoding: 8bit
(oczywiście należy wstawić odpowiedni charset). Zwrócić uwagę nadawcy, że jego program wymaga poprawienia konfiguracji. Wyeliminowanie krzaków w nagłówkach (Temat, Nadawca) wymaga więcej zachodu (patrz kodowanie Quoted-Printable link prowadzi do podstronykodowanie Base64 link prowadzi do podstrony).

3. We współpracy z niektórymi przeglądarkami litery ze znakami diakrytycznymi i znaki specjalne zawarte w linkach mailto: nie są obsługiwane poprawnie
Opis problemu: Standard HTML pozwala na konstruowanie odsyłaczy uruchamiających okno kompozycji domyślnego mailera z już wstawionym adresem odbiorcy oraz wypełnionymi innymi częściami: tematem, treścią i ewentualnie innymi nagłówkami. Odsyłacz taki wygląda następująco: mailto:adres@server?subject=tytuł_maila&body=początek_treści_maila. Znaki spoza ASCII zawarte w tych linkach mogą ulec zepsuciu, efekt zależny jest od używanej przeglądarki – efekty zawierają się między pełną obsługą, przez obsługę tylko znaków z kodowania odpowiadającego ustawieniu regionalnemu (mogą wystąpić różne efekty w zależności od sposobu zapisania znaków spoza US-ASCII – jako znaki 8-bitowe, encje numeryczne czy ciągi hex), po brak obsługi. Problem bierze się stąd, że z jakichś powodów sposób użycia znaków spoza US-ASCII w linkach mailto jest nieunormowany (patrz RFC 2368 link do str. zewnętrznej p.2).
Metoda obejścia: Brak, jedynie we współpracy z Operą znaki z zakresu ISO-8859-2 kodowane jako ciągi HEX są prawidłowo przekazywane.

4. Nie wycina automatycznie podpisu przy odpowiadaniu
Opis problemu: Jak w opisie. Cytowanie podpisu w odpowiedzi jest sprzeczne z netykietą.
Metoda obejścia: Brak (wycinać ręcznie).

11. Dodatek: Dodanie obsługi często spotykanych typów plików

Dla prawidłowego działania w internecie każdemu przesyłanemu plikowi musi towarzyszyć informacja o jego typie MIME. Gdy dodaje się pliki do załączenia w wysyłanym liście, Pegasus analizuje każdy plik na podstawie posiadanej bazy danych i decyduje, jaki typ MIME przypisać. W bazie danych Pegasusa nie ma danych o wielu typach plików obecnie często przesyłanych, w tym o grafice w formacie PNG. Przez to tak załączone pliki graficzne w tym formacie nie wyświetlą się u odbiorcy w oknie podglądu, mimo że jego mailer obsługuje ten typ pliku (wyjątkiem jest OE, sam Pegasus również wydaje się przynajmniej częściowo niewrażliwy na to). Rozwiązaniem jest dodanie kilku typów plików do bazy danych Pegasusa:

  1. Otworzyć katalog, w którym zainstalowany jest Pegasus, i znaleźć w nim dwa pliki: filetype.pm (na jego podstawie program decyduje o typie pliku) i mime-map.pm (na jego podstawie decyduje, jaki typ MIME jest właściwy dla tego typu pliku). Nie chodzi tu o identycznie nazywające się pliki w podkatalogu RESOURCE – to jest katalog z kopiami zapasowymi różnych ważnych plików.
  2. Otworzyć plik filetype.pm w notatniku i dopisać na końcu następujące linie:

    następnie znaleźć i poprawić linie dotyczące plików HTML tak, by wyglądały następująco:
    HTML-text,0,X,0,.HTM,X,0,.HTML
    HTML-text,0,S,0,<HTML>,S,0,<html>,S,0,<!DOCTYPE

    a także arkuszy Excela, by wyglądała następująco:
    Excel-sheet,1,X,0,.XLS,S,0,\208\207\017\224\161\177\026\225
    Zapisać zmiany.
  3. Otworzyć plik mime-map.pm w notatniku i dopisać na końcu następujące linie:

    Zapisać zmiany.

Uwaga: nie ma możliwości zautomatyzowania dodawania odpowiedniej deklaracji MIME do listów zapisanych do pliku, a następnie wysyłanych jako załącznik. Dla takiego załącznika należy ręcznie wybrać z listy rozwijanej File type: typ RFC822, w przeciwnym razie będzie on wysłany jako zwykły plik tekstowy z deklaracją text/plain, co utrudni niektórym odbiorcom dostęp do tego pliku.

Oczywiście można wybrać, jakie typy MIME z powyższych list chce się dodać, ale dodanie formatu PNG znacznie ułatwi życie innym, używającym programów, które zgodnie z zasadami internetu obsługują załączniki zgodnie z ich typem MIME, a nie rozszerzeniem. Przy okazji istnieją systemy, na których nie ma możliwości przypisania np. aplikacji do rozszerzenia, jedynie do typu MIME.

12. Dodatek: Zabezpieczenie polskich domen przed phishingiem

Phishing to próba nakłonienia odbiorcy listu do odwiedzenia strony złodzieja wyglądającej jak legalna strona banku czy innej instytucji przechowującej ważne dane personalne. Oszukany loguje się na stronie i przekazuje w ten sposób złodziejowi swoje dane pozwalajace mu na wyczyszczenie konta bankowego ofiary albo uzyskanie dostępu do różnych usług na koszt ofiary. Może na przykład wystawić na aukcji internetowej jakiś swój przedmiot, potem z użyciem uzyskanego w opisany powyżej sposobu jako ta ofiara oszustwa wylicytować jakąś odpowiednią kwotę, a następnie może sądowo dochodzić od tej ofiary oszustwa wywiązania się z zawartej umowy cywilnej, czyli żeby ofiara albo zapłaciła za coś, na co tak naprawdę nie licytowała. Po stronie ofiary leży udowodnienie, że użyto jej tożsamości bez jej wiedzy i zgody i że dopełniła należytych środków, by uniemożliwić osobom trzecim wejście w posiadanie jej tozsamości.

Domeny chronione przed phishingiem trzymane są w pliku tekstowym bearwarn.txt znajdującym się w katalogu instalacyjnym Pegasusa. W pliku tym są wyjaśnienia i instrukcje (po angielsku, francusku i włosku; w dwóch ostatnich przyapdkach znaki narodowe kodowane są Windows-1252), które mam nadzieję przekonają odwiedzających, że użycie tego pliku jest bezpieczne i nie będzie miało przeciwnego efektu. W razie czego mogę jedynie polecić kontakt z autorem programu, który potwierdzi, że moje propozycje zwiększają bezpieczeństwo i w żaden sposób nie narażają użytkowników. Zamieszczam tu wstępną listę polskich domen wartych moim zdaniem umieszczenia w tym pliku. Użycie jest dziecinnie proste: otworzyć plik bearwarn.txt, w pierwszej pustej linii na końcu wkleić zawartość pliku ściągniętego z tej strony, zapisać zmiany, uruchomić Pegasusa.

13. Dodatek: Otwieranie listów zapisanych do pliku

Pegasus pozwala zapisać list do pliku tekstowego. W pliku tekstowym zapisane są również wszystkie nagłówki. Niektóre inne programy również pozwalają na zapisanie kompletnego listu wraz ze wszystkimi nagłówkami do pliku tekstowego, czasem o innym rozszerzeniu (.eml, .msg), np. ThunderbirdOutlook Express. Pegasus nie posiada żadnej pozycji w swoim interfejsie pozwalającej na otwarcie tak zapisanego listu (by np. nań odpowiedzieć), ale istnieje prosta metoda na otwarcie zapisanego listu w Pegasusie: należy zmienić nazwę pliku na <osiem_znakow>.CNM i następnie wkleić tak przygotowany plik do katalogu z pocztą Pegasusa, gdzie już znajdują się inne pliki z tym rozszerzeniem. Po otwarciu Pegasusa list będzie widoczny w katalogu z nową pocztą.

Niekiedy Pegasus do nagłówka tak otwartego listu doda inną nazwę pliku niż w rzeczywistości, aby zachować porządek, można otworzyć dany plik .CNM w notatniku i poprawić nazwę pliku w linii X-PMFLAGS: na właściwą.

Podziękowania dla Grzegorza Sapijaszki, który na grupie pl.comp.mail posłużył mi tą radą.

14. Inne informacje, ciekawostki, wskazówki

1. Katalog z listami czekającymi na wysłanie nie jest widoczny w drzewku katalogów, ale listy czekające na wysłanie dostępne są z menu File ⇒ Queued mail…. Każdy list czekający na wysłanie zapisywany jest w katalogu profilu jako dwa pliki o identycznej nazwie i rozszerzeniach .PMW i .PNX.

2. Katalog z listami w trakcie pisania też nie jest widoczny w drzewku katalogów, ale listy zapisane, by do ich pisania wrócić później, dostępne są z menu File ⇒ Open saved message… albo skrótem Ctrl+O. Każdy list czekający na dokończenie zapisywany jest w katalogu profilu jako dwa pliki o identycznej nazwie i rozszerzeniach .PMO i .PNX.

3. Wysłane listy zapisywane w katalogu Copies to self są w postaci 8-bitowej, nawet gdy zaznaczono, by w treści nie używać znaków w postaci 8-bitowej. Listy wysłane w formacie HTML zawsze będą zapisane w tym katalogu jako HTML, a nie multipart, nawet gdy zaznaczona została opcja, by wysyłając HTML wysyłać też część w zwykłym tekście. Gdy używa się opcji dołączania podpisu podczas wysyłania, w liście zapisanym w tym katalogu nie będzie podpisu. Gdy do wysłanego listu był dołączony załącznik, w treści listu zapisanego w kopiach do siebie będzie tylko informacja o tym fakcie i ścieżka do załącznika (oszczędność miejsca).

4. Listy w skrzynce odbiorczej (nowa poczta) przechowywane są jako pojedyncze pliki praktycznie bez zmian. Można je dzięki temu otwierać w innych programach bez kłopotu (np. w OE i Thunderbirdzie, po zmianie rozszerzenia na .eml). Inne katalogi domyślnie tworzone przez program (kopie do samego siebie, skasowane, śmiecie lub podejrzane listy, oraz główny folder) używają formatu Pegasus Mail v2.x bardzo zbliżonego do mbox – najważniejszą różnicą jest użycie do rozdzielania poszczególnych listów znaku 0x1A, który można w automatyczny sposób zamienić na sekwencję typową dla formatu mbox, czyli nowa pusta linia, a następnie w osobnej linii ciąg From . Można do tego celu wykorzystać nawet jakiś edytor szesnastkowy. Na początku pliku znajduje się też szereg bitów mających znaczenie dla Pegasusa, których znaczenie nie jest do końca jasne (przy konwersji do formatu mbox należy te znaki usunąć i na początek jako osobną linię również wstawić From ). Pliki tych katalogów mają rozszerzenie .PMM. W plikach o identycznej nazwie, ale rozszerzeniu .PMI, przechowywane są informacje techniczne o każdym liście. Katalogi tworzone przez użytkownika mogą mieć jeden z dwóch formatów: Pegasus Mail v2.x (jak opisany powyżej) lub Unix mbox (o nazwie zaczynającej się od UNX i z rozszerzeniem .MBX, towarzyszy mu plik o identycznej nazwie, ale z rozszerzeniem .PMG, w którym zawarte są informacje techniczne o przechowywanych listach). Można też utworzyć tzw. mail link folder (zawierający rodzaje linków do listów w innych folderach, nie ma w nim poczty jako takiej) i filing tray (katalog, w którym znajdą się inne foldery).

5. W oknie kompozycji klikając na symbol książki adresowej (obok pól Odbiorca i CC) uzyskuje się dostęp nie tylko do książki adresowej (lewa zakładka), ale i do listy ręcznie wpisanych odbiorców (środkowa zakładka). Z listy tej można usunąć zbędnych odbiorców, do których nie zamierza się już pisać. Zmniejsza to bałagan, a bardzo długa lista potrafi spowolnić wyszukiwanie. Dostęp do tej listy można też uzyskać z książki adresowej, otwierając dowolny wpis i klikając na symbol książki adresowej obok pola adresu e-mail.

6. Można dostosować pasek zadań (zmienić zestaw i położenie przycisków) oraz menu. Instrukcje na tej stronie link do str. zewnętrznej.

7. Można zmienić zestaw nagłówków wyświetlanych w oknie otwierania czytanego listu. Instrukcje na tej stronie link do str. zewnętrznej.

8. Licencja Pegasusa zabrania wykorzystywania programu do wysyłania spamu (p. 3a) oraz do dołączania programu do kolekcji programów wykorzystywanych do spamowania i w inny sposób wykorzystywania go w związku ze spamem (p. 3). Licencja pozwala na udostępnianie Pegasusa przez dostawców internetu swoim klientom za darmo lub za opłatą pokrywającą koszty dostarczenia, oraz na umieszczenie go na dysku instalacyjno-konfiguracyjnym połączenia internetowego (p.5).

9. Od wersji 4.30 zmienił się sposób przechowywania i wstępnej obróbki listów, zarówno kopii wysłanych, jak i odebranych. Obecnie listy te są przechowywane w użytym charsecie, podczas gdy poprzednie wersje dokonywały różnych skomplikowanych cudów na kijku. Przez to w listach, które były wysłane i odebrane w Pegasusie w wersji sprzed 4.30, widać okropne krzaki. Nie jest to jednak wina obecnej wersji, ale poprzedniej. Z moich obserwacji i analizy starszych listów wynika, że:

Jeżeli wszystkie listy znajdujące się w archiwum używają tylko dziewięciu liter języka polskiego i nie ma wśród nich znaków spoza charsetu, usunięcie krzaków dla osób średnio zaawansowanych i znających się na nagłówkach mailowych jest stosunkowo proste, choć żmudne: w przypadku listów odebranych wszystkie polskie litery należy skonwertować z Windows-1250 na ISO-8859-2 (to są tylko 3 małe i 3 wielkie litery: ą ś ź Ą Ś Ź). Jeżeli treść jest w postaci 8-bitowej, to nie ma dużego problemu, jeżeli jest w kodowaniu Quoted-Printable, jest trochę więcej pracy (teraz nie pamiętam, czy Pegasus czasem nie odkodowywał treści z QP i Base64 na postać 8-bitową, jeżeli tak, to w ogóle nie ma z tym problemu). W przypadku nagłówków będzie problem, bo trzeba by nie tylko przekodować charset polskich liter, ale dodatkowo naprawić je zastępując postać 8-bitową postacią QP. To jest dużo żmudnej, delikatnej pracy. Zawsze też trzeba sprawdzić, czy w nagłówku jest prawidłowa deklaracja formatu: treść w postaci 8-bitowej wymaga deklaracji Content-Transfer-Encoding: 8bit, a w postaci Quoted-Printable – Content-Transfer-Encoding: Quoted-Printable. W przypadku plików .CNM można każdy otworzyć po prostu w notatniku (nazwę odpowiedniego pliku można sprawdzić w Pegasusie oglądając nagłówek, w którym będzie nazwa odpowiedniego pliku), w przypadku archiwów .PMM należy użyć edytora szesnastkowego, a po zakończeniu edycji przeindeksować dany katalog (kliknąć drugm klawiszem myszy na katalogu i z menu kontekstowego wybrać „Reindex folder”; niestety spowoduje to utratę informacji o przeczytaniu listów i zaznaczeń, można jedynie te informacje spisać z właściwości każdego listu, a następnie po kolei przywracać). Chyba nie muszę dodawać, że przed jakimkolwiek grzebaniem mocno zalecam zrobienie kopii zapasowych wszystkich plików poddawanych edycji, a także bardzo odradzam grzebanie w tych plikach osobom nie mającym odpowiedniego doświadczenia i wiedzy.

10. Pegasus pozwala uruchamiać się z pendrive’a. Instrukcja znaleziona w internecie jest bardzo prosta:
Po prostu zainstalować program na USB. Domyślnie katalog z pocztą użytkownika tworzony jest jako podkatalog katalogu instalacyjnego Pegasusa. Uruchamiać z przełącznikiem -roam bez wskazywania litery dysku.

15. Gdzie i kiedy nie używać polskich liter (ani innych znaków narodowych lub specjalnych)

Oprócz oczywistej sytuacji, gdy wiemy, że odbiorca nie będzie w stanie odczytać polskich (czy innych) liter – np. jest za granicą, korzysta z kafejek internetowych lub z uprzejmości gospodarzy i nie może skonfigurować komputera do wyświetlenia wszystkich znaków – bardzo zalecane jest nieużywanie żadnych takich znaków w nazwach załączników. Spowodowane jest to tym, że znaki spoza US-ASCII mogą być zakodowane na jeden z trzech sposobów:

Aby odbiorca mógł otworzyć załącznik, jego program musi obsługiwać użytą metodę kodowania. Brak obsługi danego sposobu kodowania u odbiorcy skutkuje zmianą nazwy załącznika – gdy list zawiera kilka załączników z opisem ich zawartości w treści, jest to bardzo uciążliwe. Innym problemem jest to, że oprócz zmiany nazwy pliku często zmieniane jest też rozszerzenie (na nic nie mówiące .dat, .att lub .bin), z czym mniej zaawansowany odbiorca sobie nie poradzi. Dodatkowo, nawet gdy program odbiorcy obsługuje metodę kodowania użytą przez nadawcę, w przypadku metod RFC dodatkowo jego system operacyjny i aplikacje używane do otwierania tego typu plików muszą obsługiwać znaki użyte w nazwie. Z kolei w przypadku załączników wysłanych bez kodowania nazwy (tryb Raw) znaki spoza US-ASCII w nazwie mogą zostać wyświetlone w przypadkowym kodowaniu (np. kodowaniu systemowym lub ISO-8859-1), skutkiem czego w nazwie będą krzaki. Nie istnieje proste, w pełni skuteczne rozwiązanie powyższych ograniczeń, jedyny sposób, który na 100% zadziała u wszystkich, to użycie wyłącznie znaków US-ASCII w nazwie załącznika.

Należy również pamiętać, że niektóre formaty plików co prawda pozwalają na umieszczenie w treści znaków narodowych, ale nie przenoszą informacji o użytym kodowaniu, przez co w wypadku przesłania takiego pliku jako załącznik u odbiorcy znaki narodowe mogą się nie wyświetlić prawidłowo. Najbardziej powszechny przykład to pliki tekstowe (o rozszerzeniu .txt). W typowym systemie Windows plik taki otwierany jest w systemowym Notatniku, w którym zawsze używane jest kodowanie systemowe i nie ma żadnej możliwości zmiany kodowania treści. Znaki narodowe będą pokazane prawidłowo tylko w sytuacji, gdy komputer odbiorcy używa tego samego kodowania systemowego, którego używa komputer nadawcy. Kodowanie systemowe zależy od locale systemowego (w przypadku korespondencji z osobami przebywającymi w innych krajach należy założyć, że locale nadawcy i odbiorcy będzie się różnić) oraz używanego systemu operacyjnego. Przed przesłaniem takiego załącznika należy się upewnić, że odbiorca będzie mógł zobaczyć znaki narodowe w treści.

16. Linki

Rozwiązania przetestowane na programie Pegasus Mail w wersji 4.41 pod Windows 2000 SP4 English.

licznik