Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!

Archiwum porad nt. ogonków na www – informacje dot. starych wersji programów przeniesione ze strony głównej działu

(czyli takie moje prywatne muzeum)

Spis treści:

  1. Konfiguracja przeglądarek www
    1. Konfiguracja przeglądarek graficznych – starszych wersji
      1. Internet Explorer 6 SP1
      2. Mozilla Firefox – ogólnie
      3. Opera 6.x i 7.x
  2. Używanie ogonków na forach, w wyszukiwarkach, w bramkach www⇒news
    1. Szczególne wady bramki www⇒news Polnews
    2. Obsługa i szczególne wady bramki www⇒news Google Groups (wersja z marca 2006)
  3. Sprawdzanie pisowni na www
    1. Mozilla Firefox 1.0.x i 1.5.x

1. Konfiguracja przeglądarek www

Tutaj zamieszczone zostały opisy konfiguracji starszych wersji przeglądarek, gdy w nowych wersjach zostały wprowadzone zmiany. Konfiguracja najnowyszch wersji opisana jest na stronie głownej działu.

1.1 Konfiguracja przeglądarek graficznych – starszych wersji

1.1.1 Internet Explorer 6 SP1

Uwaga: opis dotyczy wersji 6 SP1, ale działa z wersją 6 SP2 i powinien działać z wersją 5.x.

Internet Explorer może wymagać sprawdzenia i poprawienia następujących ustawień: najpierw należy upewnić się, by przy Widok ⇒ Kodowanie ⇒ Automatyczny wybór nie było ptaszka:

tu należy podkreślić, że automatyczne wykrywanie charsetu może w pewnych wypadkach zaowocować wykonaniem przez przeglądarkę groźnego skryptu. Do tego funkcja ta działa nie do końca optymalnie, gdyż np. duża część polskich stron kodowanych ISO­‑8859‑2, ale nie mających deklaracji charsetu, jest rozpoznawanych jako kodowanych Windows‑1250, co objawia się zepsuciem liter ą, ś i ź. Wyłączając tę funkcję nie traci się wiele, a poważnie podnosi się stopień bezpieczeństwa. Demonstracja link do str. zewnętrznej (najpierw wejdź na tę stronę z wyłączonym autowykrywaniem charsetu, a następnie z włączonym).

Należy też w oknie opcji (Narzędzia ⇒ Opcje internetowe… ⇒ zakładka Ogólne):

wejść w opcje czcionek (przycisk Fonty… – czerwona strzałka nr 1) i sprawdzić, czy dla języków opartych na danym alfabecie (np. dla języka polskiego – łacińskim) wybrane są czcionki unikodowe:

Preferencje dotyczące języków, w jakich najchętniej użytkownik czyta strony www, ustawia się w opcjach języków, w które wchodzi się również z zakładki Ogólne okna opcji internetowych klikając na przycisk Języki… (czerwona strzałka nr 2). Język umieszczony najwyżej na liście to język najchętniej widziany:

IE nie ma opcji wyboru domyślnego kodowania stron bez deklaracji charsetu, choć po wyłączeniu funkcji automatycznego rozpoznawania charsetu wybór z menu Widok ⇒ Kodowanie (ang. View ⇒ Encoding) czasem jest zapamiętywany, zwłaszcza w jednej sesji.

Istnieje możliwość umieszczenia na pasku narzędziowym IE przycisku szybkiej zmiany charsetu w sposób analogiczny, jak to się robi w OE – patrz instrukcja dodania przycisku zmiany kodowania w OE link prowadzi do podstrony. Gdy natrafi się na stronę używającą kodowania odmiennego od ustawionego domyślnego, lecz niezadeklarowanego, można zmienić używane kodowanie przy użyciu tego przycisku (lub z menu Widok ⇒ Kodowanie). Uwaga: należy unikać przełączania na UTF-7, gdyż na specjalnie skonstruowanych stronach www może to wywołać wykonanie złośliwego skryptu, np. ujawniającego dane personalne (np. login i hasło do serwisu niezwiązanego z wyświetlaną stroną).

W przeciwieństwie do innych popularnych przeglądarek IE praktycznie nie potrafi dokonywać tzw. substytucji fontów, czyli brania znaków brakujących w używanej czcionce z innych czcionek. To może prowadzić do problemów z wyświetleniem pełnego repertuaru znaków użytych na danej stronie www.

1.1.2 Mozilla Firefox – ogólnie

Nie wszystkie opcje konfiguracyjne są dostępne z poziomu interfejsu graficznego, niektóre zmiany trzeba wprowadzać bezpośrednio w pliku konfiguracyjnym prefs.js znajdującym się w katalogu profilu. Zmiany te można wprowadzać na dwa sposoby:

  1. Wpisując w pasku adresu
    about:config
    i naciskając Enter. Otworzy się edytor ustawień. W edytorze ustawień należy szukać tylko tej części wpisu, która jest na żółtym tle. W przypadku dodawania nieistniejących jeszcze wpisów należy dodawać jedynie samą treść wpisu, bez poprzedzającego user_pref(", przecinka między nazwą wpisu i wartością, cudzysłowów ani kończącego );. Przyjrzyj się już istniejącym wpisom w tym oknie i na pewno zobaczysz, co wpisywać, a czego nie. Kliknięcie drugim przyciskiem myszy na danej linii konfiguracyjnej wywołuje menu kontekstowe, w którym znajduje się m.in. pozycja „Modyfikuj” (dla wpisów typu Ciąg /ang. String/ i Liczba naturalna /ang. Integer/) lub Przełącz (dla wpisów typu Logiczne /ang. Boolean/). Linię modyfikuje się wprowadzając tekst na zielonym tle w danym wpisie (dla linii typu Ciąg) czy też liczbę (dla linii typu Liczba naturalna), względnie przełączając wartość logiczną z True na False lub vice versa. Zmiany wprowadzone tą metodą mają efekt natychmiastowy (nie ma konieczności restartu).
  2. Bezpośrednia edycja pliku konfiguracyjnego prefs.js – należy pamiętać, by edytować właściwy plik (gdy posiada się więcej niż jeden profil), i by edytować ten plik po zamknięciu wszystkich okien programu, w przeciwnym razie zmiany mogą zostać usunięte po restarcie. Zalecane jest zrobienie kopii zapasowej pliku przed wprowadzaniem zmian. Plik ten można edytować dowolnym edytorem tekstowym. W przypadku bezpośredniej edycji pliku może się zdarzyć, że danej linii w nim nie będzie – tak się zdarza, gdy dana linia ma wartość domyślną. W takiej sytuacji należy dodać kompletną linię, jak zamieszczone w poniższym tekście (można kopiować z tej strony i wstawiać bezpośrednio w plik). Należy pamiętać, że plik ten jest ładowany do pamięci w momencie uruchomienia programu i zapisywany na nowo po każdym zamknięciu programu, wtedy wszystkie linie są zapisywane alfabetycznie – więc nie należy się dziwić, że wpis, który został dodany na samym końcu, nagle z końca zniknął. Inną metodą jest utworzenie w katalogu profilu pliku tekstowego i zmiana jego nazwy na user.js, a następnie dodanie w nim wymaganych wpisów, jak w przypadku dodawania do prefs.js. Plik user.js można edytować w dowolnym momencie (również gdy program jest uruchomiony), wpisy w nim zawarte zostaną wprowadzone do prefs.js w momencie kolejnego uruchomienia programu. Z tego wynika, że zmiany ustawień metodą edycji prefs.js lub user.js są stosowane od startu (lub restartu) programu. Należy też koniecznie pamiętać, że aby usunąć wpis dokonany tą metodą (przywrócić wartość domyślną wpisu), nie wystarczy go usunąć z user.js – należy go również usunąć z prefs.js (po zamknięciu wszystkich okien programu).

Zmiana języka interfejsu: w miarę potrzeby można zmienić język interfejsu na polski w następujący sposób:

  1. Połącz się z następującym adresem: ftp.mozilla.org/pub/mozilla.org/firefox/releases/ link do str. zewnętrznej
  2. Wybierz wersję programu – koniecznie taką samą, do jakiej chcesz doinstalować polski interfejs, następnie platformę, a następnie wejdź do katalogu xpi.
  3. Pobierz plik pl.xpi i zainstaluj jak każde inne rozszerzenie
  4. Otwórz edytor konfiguracji
  5. Znajdź wpis general.useragent.locale
  6. Zapamiętaj (najlepiej zapisz gdzieś) istniejącą wartość, a następnie zmień ją na pl
  7. Zrestartuj program
  8. Oryginalny język interfejsu przywraca się analogicznie, choć nie trzeba już instalować pliku językowego dla oryginalnego języka

Wspomniany wpis można też wprowadzić bezpośrednio w pliku konfiguracyjnym:

user_pref("general.useragent.locale", "pl");

Mozilla Firefox

Wsparcie producenta dla wersji 2.0.x zakończyło się w grudniu 2008 r. Najwyższa wypuszczona wersja tej generacji to 2.0.0.20. Bardzo zalecana jest aktualizacja do aktualnej wersji.

Mozilla Firefox może wymagać sprawdzenia i poprawienia następujących ustawień: często przyczyną problemów jest autodetekcja charsetu. Autodetekcja ma priorytet nad deklaracją charsetu w nagłówku wyświetlanej strony. W Widok ⇒ Kodowanie ⇒ Autodetekcja należy zaznaczyć opcję „Wyłączona”:

W przypadku włączenia autodetekcji w prefs.js będzie obecna następująca linia:

user_pref("intl.charset.detector", "XXX");

Wykasowanie linii (lub usunięcie jej wartości) odpowiada wyłączeniu autodetekcji.

Warto ustawić domyślny charset dla stron nie zawierających deklaracji użytego kodowania: należy wejść otworzyć Opcje (Windows: Narzędzia ⇒ Opcje…; ang. Tools ⇒ Options…, Linux: Edycja ⇒ Opcje…; ang. Edit ⇒ Options…):

kliknąć na Zaawansowane… (ang. Advanced…) i w nowo otwartym oknie ustawić domyślny charset dla stron www nie zawierających deklaracji charsetu. W polskich warunkach i w przypadku innych języków zachodniosłowiańskich będzie to iso‑8859‑2, jeżeli większość źle wyświetlających się stron używa innego kodowania, to należy tam wybrać kodowanie odpowiednie dla tych problematycznych stron:

Odpowiada to wpisowi w prefs.js:

user_pref("intl.charset.default", "ISO-8859-2");

Warto też w tym samym oknie sprawdzić, czy dla wszystkich skryptów są wybrane czcionki unikodowe zawierające znaki z danego skryptu. W przypadku unikodu (nazwanego z niewiadomych powodów „Inne języki”, lub po angielsku „Other languages”) dobrze jest wybrać czcionkę zawierającą możliwie pełen zestaw znaków unikodu. Należy tu wspomnieć, że Firefox posiada bardzo dobrze działający system substytucji fontów: jeżeli czcionka używana do wyświetlania treści nie zawiera jakiegoś znaku, program postara się znaleźć czcionkę zawierającą ten znak, i w przypadku powodzenia wyświetli ten znak z użyciem tej znalezionej czcionki. Ustawienia czcionek odpowiadają wpisom w prefs.js:

W powyższych liniach XXX oznacza wariant regionalny. Przykładowe nazwy:
x-western – języki krajów Europy Zachodniej
x-baltic – Języki krajów bałtyckich
x-central-euro – języki krajów Europy Środkowej
x-cyrillic – cyrylica
x-unicode – unikod (w menu występuje jako Inne języki)
• ar – arabski
• el – grecki
• he – hebrajski
• tr – turecki

Aby ustalić preferencje dotyczące języków, w jakich najchętniej użytkownik czyta strony www, należy otworzyć okno opcji (Windows: Narzędzia ⇒ Opcje…; ang. Tools ⇒ Options…, Linux: Edycja ⇒ Opcje…; ang. Edit ⇒ Options…), na zakładce Zaawansowane (ang. Advanced) wybrać zakładkę Ogólne (ang. General) i kliknąć na Wybierz… (czerwona strzałka):

i w nowo otwartym oknie wybrać preferowane języki. Język umieszczony najwyżej na liście to język najchętniej widziany:

ustawienie to odpowiada wpisowi w prefs.js:

user_pref("intl.accept_languages", "pl,en-GB,en");

Gdy natrafi się na stronę używającą kodowania odmiennego od ustawionego domyślnego, lecz niezadeklarowanego, można zmienić używane kodowanie z menu Widok⇒ Kodowanie (ang. View ⇒ Character Encoding). Uwaga: należy unikać przełączania na UTF-7, gdyż na specjalnie skonstruowanych stronach www może to wywołać wykonanie złośliwego skryptu, np. ujawniającego dane personalne (np. login i hasło do serwisu niezwiązanego z wyświetlaną stroną).

• Mozilla Firefox 1.5.x

Wsparcie producenta dla wersji 1.5.0.x zakończyło się w czerwcu 2007 r. Najwyższa wypuszczona wersja tej generacji to 1.5.0.12. Bardzo zalecana jest aktualizacja do aktualnej wersji.

Zmiana języka interfejsu: w miarę potrzeby można zmienić język interfejsu na polski w następujący sposób:

  1. Połącz się z następującym adresem: ftp.mozilla.org/pub/mozilla.org/firefox/releases/ link do str. zewnętrznej
  2. Wybierz wersję programu – koniecznie taką samą, do jakiej chcesz doinstalować polski interfejs, następnie platformę, a następnie wejdź do katalogu xpi.
  3. Pobierz plik pl.xpi i zainstaluj jak każde inne rozszerzenie
  4. Otwórz edytor konfiguracji
  5. Znajdź wpis general.useragent.locale
  6. Zapamiętaj (najlepiej zapisz gdzieś) istniejącą wartość, a następnie zmień ją na pl
  7. Zrestartuj program
  8. Oryginalny język interfejsu przywraca się analogicznie, choć nie trzeba już instalować pliku językowego dla oryginalnego języka

Wspomniany wpis można też wprowadzić bezpośrednio w pliku konfiguracyjnym:

user_pref("general.useragent.locale", "pl");

Mozilla Firefox może wymagać sprawdzenia i poprawienia następujących ustawień: często przyczyną problemów jest autodetekcja charsetu. Autodetekcja ma priorytet nad deklaracją charsetu w nagłówku wyświetlanej strony. W Widok ⇒ Kodowanie ⇒ Autodetekcja należy zaznaczyć opcję „Wyłączona”:

W przypadku włączenia autodetekcji w prefs.js będzie obecna następująca linia:

user_pref("intl.charset.detector", "XXX");

Wykasowanie linii (lub usunięcie jej wartości) odpowiada wyłączeniu autodetekcji.

Jednocześnie warto ustawić domyślny charset dla stron nie zawierających deklaracji użytego kodowania: należy wejść w Narzędzia ⇒ Opcje… (ang. Tools ⇒ Options…) na zakładkę Zawartość (ang. Content):

kliknąć na Zaawansowane… (ang. Advanced…) i w nowo otwartym oknie ustawić domyślny charset dla stron www nie zawierających deklaracji charsetu. W polskich warunkach i w przypadku innych języków zachodniosłowiańskich będzie to iso-8859-2, jeżeli większość źle wyświetlających się stron używa innego kodowania, to należy tam wybrać kodowanie odpowiednie dla tych problematycznych stron:

Odpowiada to wpisowi w prefs.js:

user_pref("intl.charset.default", "ISO-8859-2");

Warto też w tym samym oknie sprawdzić, czy dla wszystkich skryptów są wybrane czcionki unikodowe zawierające znaki z danego skryptu. W przypadku unikodu (nazwanego z niewiadomych powodów „Inne języki”, lub po angielsku „Other languages”) dobrze jest wybrać czcionkę zawierającą możliwie pełen zestaw znaków unikodu. Należy tu wspomnieć, że Firefox posiada bardzo dobrze działający system substytucji fontów: jeżeli czcionka używana do wyświetlania treści nie zawiera jakiegoś znaku, program postara się znaleźć czcionkę zawierającą ten znak, i w przypadku powodzenia wyświetli ten znak z użyciem tej znalezionej czcionki. Ustawienia czcionek odpowiadają wpisom w prefs.js:

W powyższych liniach x-XXX oznacza wariant regionalny. Przykładowe nazwy:
x-western – języki krajów Europy Zachodniej
x-baltic – Języki krajów bałtyckich
x-central-euro – języki krajów Europy Środkowej
x-cyrillic – cyrylica
x-unicode – unikod (w menu występuje jako Inne języki)
• ar – arabski
• el – grecki
• he – hebrajski
• tr – turecki

Aby ustalić preferencje dotyczące języków, w jakich najchętniej użytkownik czyta strony www, należy otworzyć okno opcji (w Windows: Narzędzia ⇒ Opcje…; ang. Tools ⇒ Options…, Linux: Edycja ⇒ Opcje…; ang. Edit ⇒ Options…), na zakładce Zaawansowane (ang. Advanced) wybrać zakładkę Ogólne (ang. General) i kliknąć na Edytuj języki… (czerwona strzałka):

i w nowo otwartym oknie wybrać preferowane języki. Język umieszczony najwyżej na liście to język najchętniej widziany:

ustawienie to odpowiada wpisowi w prefs.js:

user_pref("intl.accept_languages", "pl,en");

Do wersji 1.5.0.4 program nie dodawał współczynników (q=) na podstawie pozycji danego języka, należało ręcznie dodać współczynniki według wzoru:

user_pref("intl.accept_languages", "pl,en;q=0.9");

Gdy natrafi się na stronę używającą kodowania odmiennego od ustawionego domyślnego, lecz niezadeklarowanego, można zmienić używane kodowanie z menu Widok⇒ Kodowanie (ang. View ⇒ Character Encoding).

Należy przypuszczać, że w podobny sposób konfiguruje się przeglądarkę z pakietu Mozilla Seamonkey, ale nie mam możliwości sprawdzenia.

Ostrzeżenia o błędach mających wpływ na bezpieczeństwo – Firefox 1.0.x i 1.5.0.x link do str. zewnętrznej

• Mozilla Firefox 1.0.x

Wsparcie producenta dla wersji 1.0.x zakończyło się w kwietniu 2006 r. Najwyższa wypuszczona wersja tej generacji to 1.0.8. Bardzo zalecana jest aktualizacja do aktualnej wersji.

Mozilla Firefox może wymagać sprawdzenia i poprawienia pewnych ustawień: w Narzędzia ⇒ Opcje… (ang. Tools ⇒ Options…) na zakładce Ogólne należy kliknąć na Języki… (czerwona strzałka 1), a następnie wybrać domyślne kodowanie dla stron nie zawierających charsetu (czerwona strzałka 2). Dla stron po polsku i w innych językach zachodniosłowiańskich będzie to ISO-8859-2, jeżeli większość źle wyświetlających się stron używa innego kodowania, to należy tam wybrać kodowanie odpowiednie dla tych problematycznych stron. Jednocześnie warto w oknie oznaczonym 3 wybrać języki, w jakich chce się czytać strony www – wiele serwerów oferuje strony w wielu językach i przesyła je w zależności od preferencji oglądającego, ustawionych w tym oknie. Kolejność ma znaczenie – na samej górze należy umieścić język najchętniej widziany:

ustawienie preferowanych języków odpowiada wpisowi w prefs.js:

user_pref("intl.accept_languages", "pl,en;q=0.9");

zaś ustawienie domyślnego charsetu odpowiada wpisowi w prefs.js:

user_pref("intl.charset.default", "ISO-8859-2");

Warto też w opcjach czcionek (w górnym oknie powyżej kliknąć na „Fonty i kolory…”, ang. „Fonts & colours…” – strzałka 4) i sprawdzić, czy dla wszystkich skryptów, w tym dla unikodu, są wybrane czcionki unikodowe. Po kolei wybiera się skrypty (z listy rozwijanej zaznaczonej strzałką):

Należy tu wspomnieć, że Firefox posiada bardzo dobrze działający system substytucji fontów: jeżeli czcionka używana do wyświetlania treści nie zawiera jakiegoś znaku, program postara się znaleźć czcionkę zawierającą ten znak, i w przypadku powodzenia wyświetli ten znak z użyciem tej znalezionej czcionki. Ustawienia czcionek odpowiadają wpisom w prefs.js:

W powyższych liniach x-XXX oznacza wariant regionalny. Przykładowe nazwy:
x-western – języki krajów Europy Zachodniej
x-baltic – Języki krajów bałtyckich
x-central-euro – języki krajów Europy Środkowej
x-cyrillic – cyrylica
x-unicode – unikod (w menu występuje jako Inne języki)
• ar – arabski
• el – grecki
• he – hebrajski
• tr – turecki

Gdy natrafi się na stronę wadliwą technicznie, można zmienić używane kodowanie z menu Widok⇒ Kodowanie (ang. View ⇒ Character Encoding):

1.1.3 Opera 6.x i 7.x

Wsparcie producenta dla wersji 6.x i 7.x zakończyło się. Najwyższe wypuszczone wersje to 6.06 i 7.54u2 (wersja 7.60 była betą i nigdy nie została wypuszczona jako stabilna – pojawiła się jako wersja 8). Bardzo zalecana jest aktualizacja do aktualnej wersji.

Opera dla Windows domyślnie ma ustawione używanie czcionek nieunikodowych do wyświetlania tekstu, który został zadeklarowany jako o stałej szerokości (monospace) – czcionką Courier, oraz fantazyjną (fantasy) – czcionką Terminal. Bardzo zalecam zmianę tych czcionek, odpowiednio na Courier New (albo inną o stałej szerokości) i np. Impact. Warto przy okazji sprawdzić, czy dla wszystkich innych deklaracji css są ustawione czcionki unikodowe. Czcionkę zmienia się zaznaczając daną klasę css, a następnie klikając na przycisk „Wybierz” (czerwona strzałka nr 1):

Podobnie w dwóch arkuszach stylów, mianowicie „nostalgia.css” i „textonly.css” definiowane są nieunikodowe czcionki Fixedsys i Courier. Wystarczy je usunąć, by strony ładnie i bez problemu się wyświetlały.

Warto też sprawdzić, czy dla każdego zakresu unikodu (np. dla języka polskiego – Latin extended A) wybrane są czcionki unikodowe zawierające co najmniej komplet znaków z tego zakresu. Dokonuje się tego w oknie otwieranym przez kliknięcie przycisku „Fonty międzynarodowe…” (ang. „International fonts…”) – czerwona strzałka nr 2. Dla każdego zakresu unikodu, wybieranego z listy rozwijanej, można wybrać albo domyślną czcionkę (zdefiniowaną w poprzednim kroku), albo specyficzną, zawierającą znaki z tego zakresu:

Należy tu wspomnieć, że Opera posiada stosunkowo dobrze działający system substytucji fontów: jeżeli czcionka używana do wyświetlania treści nie zawiera jakiegoś znaku, program postara się znaleźć czcionkę zawierającą ten znak, i w przypadku powodzenia wyświetli ten znak z użyciem tej znalezionej czcionki. Niestety czasem substytucja daje przykry efekt tzw. przesunięć (bo znak z innej czcionki nie jest dopasowywany do reszty tekstu).

Należy również zwrócić uwagę na to, by w menu Widok ⇒ Kodowanie (ang. View ⇒ Encoding) był zaznaczony Automatyczny wybór:

Domyślne kodowanie dla stron www nie zawierających deklaracji charsetu oraz preferencje języków wybiera się w oknie Języki:

Domyślny charset dla stron www nie zawierających deklaracji charsetu wybiera się z listy rozwijanej pokazanej strzałką nr 1. W polskich warunkach i w przypadku innych języków zachodniosłowiańskich będzie to iso-8859-2, jeżeli większość źle wyświetlających się stron używa innego kodowania, to należy tam wybrać kodowanie odpowiednie dla tych problematycznych stron. Listę preferowanych języków wybiera się w oknie oznaczonym liczbą 2. Język umieszczony najwyżej na liście to język najchętniej widziany

Gdy natrafi się na stronę używającą kodowania odmiennego od ustawionego domyślnego, lecz niezadeklarowanego, można zmienić używane kodowanie z menu Widok ⇒ Kodowanie.

UWAGA: powyższe okno opcji można również otworzyć w Operze 8.x, ale w przypadku jednych z wczesnych wersji 8 nie działa w nim prawidłowo edycja listy preferowanych języków. Pozostałe opcje działają poprawnie.

2. Używanie ogonków na forach, w wyszukiwarkach, w bramkach www⇒news

2.1. Szczególne wady bramki www⇒news Polnews

Działanie bramki Polnews z dniem 26.06.2006 zostało zawieszone do odwołania: komunikat na stronie dostawcy link do str. zewnętrznej.

  1. Traktuje wszystkie posty jako ISO-8859-2, co powoduje, że w prawidłowych technicznie postach używających innego kodowania (np. UTF-8 czy ISO-8859-16) widać krzaki zamiast polskich liter i innych znaków spoza US-ASCII. Podczas czytania można to doraźnie poprawić przestawiając kodowanie strony w przeglądarce na kodowanie użyte w poście. Przy wysyłaniu nie ma możliwości obejścia, wysyłający MUSI to ręcznie poprawiać (i ewentualnie usuwać znaki spoza ISO-8859-2).
  2. Nie dekoduje tematów ani From: kodowanych inaczej niż ISO-8859-2 (wyświetla jako ciągi QP lub Base64).
  3. Wycina siga, ale nie dodaje wrotki. Wysyłający MUSI na początku wstawić wrotkę (wystarczy krótka wrotka w stylu „Abacki napisał:”).
  4. Ma ograniczenie na długość tematu (76 znaków, w tym ewentualnie 4 znaki znacznika odpowiedzi: Re: i spacja po dwukropku), mimo że pozwala na wpisanie tematu dowolnej długości. Również próba wysyłki artykułu z zacytowanym tematem dłuższym niż 76 znaków wywołuje komunikat o błędzie. Co gorsza kasowane są też wszystkie zmiany w treści, choć w niektórych przeglądarkach wystarczy kliknąć na „Cofnij”, by przywrócić swój tekst.
  5. Nie ma opcji wstawienia wstawki antyspamowej w adres e-mail wysyłającego, ale można w swoim profilu użytkownika wpisać adres e-mail już zabezpieczony przed spamem.

2.2. Obsługa i szczególne wady bramki www⇒news Google Groups

Stan na marzec 2006

Od pierwszej połowy 2007 interfejs uległ zmianie i informacje podane poniżej są częściowo nieaktualne.

Bramka Google Groups oferuje dwie możliwości odpowiadania: jedna przez kliknięcie „Odpowiedz” (ang. „Reply”) pod postem, otwiera się wówczas pod postem proste okno do wpisania swojej odpowiedzi. Nie należy z niej jednak korzystać, gdyż nie cytuje treści, nie respektuje FUT-a ani nawet przed nim nie ostrzega, a do tego bardzo często psuje polskie znaki, ustawiając dla treści charset ISO-8859-1 niezależnie od treści i języka grupy dyskusyjnej. Druga możliwość wymaga jednego dodatkowego kliknięcia, ale zapewnia lepsze rezultaty: należy najpierw kliknąć na Pokaż opcje (ang. Show options):

(nie używać funkcji Odpowiedz znajdującej się pod postem), a następnie wybrać Odpowiedz (ang. Reply):

Na nowo otwartej stronie formularza odpowiedzi za każdym razem należy sprawdzać, jaki język został wybrany – wybranie niewłaściwego języka skończy się obcięciem ogonków lub krzakami:

Mylące jest, że podgląd wysyłanego postu nie wykaże, że będą problemy z kodowaniem. Niestety nie ma możliwości po prostu wyboru charsetu. W przypadku pisania w języku polskim wygląda, że pilnowanie, by wybrany był język polski, powinno zapewnić wysyłanie poprawnie zakodowanych postów, również w przypadku użycia w treści znaków spoza ISO-8859-2 (użyty wówczas zostanie UTF-8).

Wady bramki mogące powodować problemy z polskimi literami i wszelkimi innymi znakami spoza US-ASCII to:

  1. W oknie edytora używana jest czcionka proporcjonalna – należy pamiętać o tym i nie stosować podkreśleń ani nie umieszczać ascii-artów itp., gdyż się beznadziejnie rozjadą (użyć do tego notatnika albo innego edytora, w którym używana jest czcionka o stałej szerokości).
  2. Przy odpowiedzi nie jest wycinany sig. Wysyłający MUSI ręcznie wycinać cytowany podpis (wszystko na końcu cytowanego postu począwszy od delimitera, czyli dwóch minusów i spacji po nich).
  3. Wygląda, że nie ma możliwości użycia odspamiacza w adresie e-mail używanym do wysyłania przez Google.
  4. Pewne inne problemy z kodowaniem: treść zawsze jest kodowania Quoted-Printable (gdy użyty jest charset 8-bitowy) lub Base64 (UTF-8). Nie jest to niepoprawne, ale jest niezalecane w polskim usenecie (w hierarchii pl.*), poza tym niektóre czytniki nie potrafią odkodować tych kodowań, a OE co prawda odkodowuje Quoted-Printable, ale… nie wstawia znaków cytowania, o czym MS wie od co najmniej 1997 r. (na tę samą przypadłość chorował IMN – poprzednik OE z czasów IE 3). Ponadto posty zawierające wyłącznie znaki z US-ASCII mają nie do końca prawidłowo deklarowane kodowanie ISO-8859-1 (zamiast US-ASCII), natomiast brak im linii nagłówka Content-Transfer-Encoding. To z kolei jest technicznie nie do końca poprawne i może powodować problemy u czytających – np. czytniki, które domyślnie odpowiadają w charsecie przedpiścy, będą dla odpowiedzi wybierać kodowanie ISO-8859-1, mimo że w polskich warunkach odpowiedniejsze byłoby ISO-8859-2. Tak zachowuje się m.in. OE, w którym zwykle konsekwencją tego zachowania jest utrata polskich znaków (poza ó). Brak Content-Transfer-Encoding jest tożsamy z deklaracją 7bit, a ta forma transmisji może być użyta tylko z charsetem US-ASCII i UTF-7.

Inną wadą jest usuwanie z tematu każdego ciągu w [nawiasach kwadratowych].

Zaletą natomiast jest możliwość ustawienia FUT-a i odpowiedzi na priva z poziomu interfejsu www. Google również respektuje FUT przy odpowiadaniu.

W sumie spośród czterech wymienionych bramek Google Groups ma najwięcej zalet: jako jedyna zapewnia obsługę kodowań (w tym prawidłowe wyświetlanie postów kodowanych nie w ISO-8859-2 oraz możliwość wysyłania znaków spoza tego charsetu), respektuje FUT i pozwala na ustawienie FUT-a, do tego wstawia wrotkę. Należy tu jednak wspomnieć, że posty wysłane z bramki nie dochodzą na wiele serwerów, przez długi czas nie przyjmowała ich ogromna większość polskich serwerów news. Powodem jest oficjalna polityka Google, że nie reagują oni na nadużycia swoich użytkowników, o ile nie jest to jakieś masowe spamowanie. Obecnie (od lutego 2006) posty z Google są znów wpuszczane na polskie serwery news, ale w każdej chwili może to się zmienić. Wielu czytelników grup dyskusyjnych filtruje wszystkie posty wysyłane przez Google. Korzystając z Google Groups miej świadomość tych ograniczeń.

3. Sprawdzanie pisowni na www

Tutaj zamieszczone zostały opisy sposobów sprawdzania pisowni w starszych wersjach przeglądarek i programów, gdy w nowych wersjach zostały wprowadzone zmiany. Informacje dotyczące najnowyszch wersji umieszczone są na stronie głownej działu.

3.1 Mozilla Firefox 1.0.x i 1.5.x

Użytkownicy przeglądarek Firefox link do str. zewnętrznej i Mozilla link do str. zewnętrznej mogą użyć rozszerzenia Spellbound link do str. zewnętrznej. Można je zainstalować bezpośrednio z tej strony link do str. zewnętrznej lub ściągnąć z tej strony i zapisać na dysk twardy link do str. zewnętrznej. W przypadku Firefoksa sama instalacja rozszerzenia to nie wszystko – należy jeszcze zainstalować słownik. Użytkownicy Thunderbirda mogą skopiować pliki słownika (są to dwa pliki, jeden o rozszerzeniu .dic i zawierający bazę słów, drugi o rozszerzeniu .aff i zawierający bazę końcówek fleksyjnych; możliwe nazwy plików słownika języka polskiego: pl.aff i pl.dic, pl_PL.aff i pl_PL.dic, względnie pl-PL.aff i pl-PL.dic) do katalogu components\myspell znajdującego się w katalogu, w którym zainstalowany jest Firefox (jeżeli w ww. miejscu nie ma katalogu myspell, należy go po prostu utworzyć i nadać mu powyższą nazwę), zaś plik słownika użytkownika (z dodanymi własnymi słowami) – nazywający się persdict.dat z katalogu profilu Thunderbirda do katalogu profilu Firefoksa. Każdy program będzie korzystał z własnych plików słownikowych i jak na razie nie jest możliwa synchronizacja słowników użytkownika używanych przez Thunderbirda i Firefoksa (jest to kwestia zmiany kodu modułu MySpell, co nie jest proste ani możliwe do zrobienia bez większych przeróbek programu), ale autor rozszerzenia zdaje sobie sprawę z niedogodności obecnego rozwiązania i planuje zmianę w przyszłości, w miarę możliwości). Ten problem nie występuje w przypadku Mozilli, gdyż jest to jeden program (przeglądarka, klient poczty i grup dyskusyjnych w jednym) i wszystkie jego komponenty korzystają ze wspólnych plików słowników. Wstępna konfiguracja po instalacji (dostępna za pośrednictwem okna managera rozszerzeń: Narzędzia ⇒ Rozszerzenia, lub w wersji angielskiej Tools ⇒ Extensions) polega na wyborze języka i ewentualnie paru opcji wyglądu:

Można również ściągnąć słownik wybierając z menu rozwijanego wyboru języka pozycję Download more – słownik wskazanego języka zainstaluje się wówczas we właściwym miejscu. Sprawdzanie pisowni uaktywnia się albo z menu kontekstowego pod drugim przyciskiem myszy, albo przez przycisk na pasku narzędziowym (który najpierw należy w tym celu tam umieścić), albo przez skrót klawiaturowy Ctrl+Shift+F7. Sprawdzone będzie to pole, w którym aktualnie znajduje się kursor. Program jest rozpowszechniany na licencji Mozilla Public Licence link do str. zewnętrznej i dostępny jest w wersjach dla Windows, Linuksa, Mac OS X, FreeBSD i OS/2.

Inne rozszerzenie, dodające możliwość sprawdzania pisowni w polach edycyjnych tym razem z użyciem Aspella, to AspellFox. Z językiem polskim działa wersja 0.8.1.

licznik